God zei:
Het Hart van God is van jou. Dat lijkt je onmogelijk als gevolg van de eigenzinnige ups en downs van jouw hart. Je weet dat Mijn hart stabiel is. Je weet dat Mijn hart tevreden is. Je weet dat Mijn hart bedoeld is voor het geven in plaats van het zoeken.
Ik verlang ernaar dat je naar de rust, de stevigheid en het gevende van Mijn hart komt. Ik heb alles, en alles is de liefde in Mijn hart, dus Ik verlang ernaar dat jij je bewust bent van Mijn hart in het jouwe. Wat een opluchting zal dat voor jou zijn. Het is jouw bewustzijn van jezelf waar Ik naar verlang, jouw bewustzijn van Wie je werkelijk bent.
Want je reist nu op zijwegen van je hart. Jij verlaat de belangrijkste verkeersaders van de liefde en maakt omwegen weg van hen. Je gaat via een terugweg in plaats van via de volheid van je hart. Jij hebt van jouw hart een redenaar, een betwister, een vragensteller, eigenlijk een vluchteling gemaakt. Jij hebt jouw hart ontheemd. Jij hebt jouw hart gebruikt, het
gemanipuleerd, het gekweld.
Jouw hart is door God gegeven. Jouw hart is een tastbaar hart. Het wil natuurlijk graag liefhebben, maar je hebt van je hart een zijlijn gemaakt. Je ware hart zegt niet : "Geef me, geef me, geef me alles waar ik naar hunker..." Je ware hart zegt: "Laat mijn hart aan andere harten geven en zodoende aan het Universum."
Je hebt gesproken over het volgen van Gods Wil en gaat uit van raakvlakken. Je knipte Mijn hart in kleine stukjes binnenin jouw hart. Jij maakt uitlopers van Mijn hart binnenin het van jou.
Het onderduiken met Mijn hart binnenin het jouwe is genoeg geweest. Het verstoppen, verstoren is genoeg geweest. Jij hebt Ons mooie hart lankmoedig gemaakt, alsof lijden de basis van je hart is in plaats van liefde waar het voor gemaakt is en alle liefde dat het bezit, Ons hart is in hoeken geschoven in het belang van wat? Veiligheid? Elk deel van je hart dat iets anders dat minder is dan liefde promoot, is, ah, slecht.
Je hebt je prachtige vrucht van een hart gepakt en het in de struiken gegooid. Je hebt het opzij gezet. Je hebt het tot later laten wachten, voor een tijdje, voor nog een andere keer, voor eens in de zoveel tijd dat het veilig lijkt en je niet naar beide richtingen hoeft te kijken.
Je hart is gemaakt voor de liefde, niets anders. Al deze willekeurige emoties die herhaald voorkomen zijn omleidingen die je neemt om jezelf de vreugde van je eigen hart te ontzeggen. Jullie gebruiken niet eens je hoofd, geliefden. Je giet jouw verkeerde gedachten in je hart. Je scheurt je hart open en bestrooit het met zout.
Vergeet dat allemaal. Haal nu je hart uit de diepvries voor het geval je het erin gestopt hebt. Haal het eruit en plaats het in de zon. Laat de zon je hart verwarmen. Laat de zon je hart smelten. Je hart is bedoeld om de warmte van de zon te absorberen en te reflecteren.
Of je kunt zeggen dat jij je hart weg van de golven die het berijdt moet halen en je hart laten duiken in de diepte van de Oceaan. Dan kan je hart krachtig omhoog komen net als een dolfijn. In ieder geval moet je door de oppervlakte heen breken waaronder jij je hart verstopt had.
Jouw hart is bedoeld om te geven. Jouw hart is bedoeld om lief te hebben. Jouw hart is bedoeld voor vreugde. Geven en liefhebben zijn de wegen van het hart die leiden naar vreugde.
Kom, houd zelfs van je hart. Begin hier. Houd je hart in je handen. Open je handen, en laat je hart zien alsof het het Mijne is. Laat je geheime hart zien. Open je hart. Laat je hart de wereld bewandelen en zichzelf vinden terwijl het geeft in plaats van dat het oogst. Natuurlijk, voor je hart, voor je hart van goud, is geven en oogsten een en hetzelfde, net zoals jouw hart van Mij is, toevertrouwd aan jouw zorg.