God zei:
Kapiteins van Geluk, jullie gaan varen vandaag. Iedere dag maak je een reis. Je staat aan het roer. Zet koers naar de kust die je uitzoekt. Volg de sterren naar je bestemming. Volg je hart naar je bestemming. Volg Mij, want ben Ik niet jouw Bestemming?
Is er een plek waar je liever zou zijn dan bij Mij? Is er iets anders wat je leuker vindt dan Mij? Is er iets anders wat je meer schatten aanbiedt dan dat Ik je aanreik? De schatten zijn direct binnen handbereik. Strek je hand uit en Ik zal je een grote schat geven. Ik zal Mijzelf aan jou geven. Ik zal Jezelf aan jou geven.
Eigenlijk heb Ik dat allemaal al gedaan, maar je bent een beetje traag van begrip geweest. Je denkgeest was ergens anders. Je hebt de kans niet gemist. Je hebt de herinnering eraan niet teruggehaald.
Heb je dat ook niet gedaan in je dagelijkse leven? Heb je het deksel niet terug op de pot gedaan en je daarna afgevraagd wat je met het deksel gedaan had? Je herinnerde je niet dat je het deksel op de pot gedaan had, maar het zit er toch op. Dit is iedereen overkomen, is het niet?
Dit is hetzelfde met Onze Eenheid. Ik ben hier in het midden van je hart en jij kijkt rond en zegt: "Waar is God?".
Je zegt niet: "Waar heb ik God gelaten?" Je zegt niet: "Ik had Hem een minuut geleden". Wanneer het Mij betreft, is je geheugen nog slechter dan wanneer je vergeet waar je de dop van de fles gelaten hebt.
Je zegt niet: "Ik heb God een minuut geleden neergelegd en waar is Hij nu?"
Je zegt simpelweg: "Waar is God?"
Je zegt niet: "Waar is Hij geweest?"
Je zegt simpelweg: "Ik heb Hem nooit gezien. Hij verstopt Zich voor mij."
Ik verberg Me nooit voor jou en toch kunnen jouw ogen Mij niet zien. Alleen je hart kan Mij kennen. En toch heb Ik Me niet verborgen. Ik kwam lang geleden in je hart en Ik ging nooit weg. Ik ben in je hart. Ik zit diep in je hart genesteld. Ik kan op geen enkele wijze vertrekken. Ik Ben onlosmakelijk met je hart verbonden.
Je zou kunnen zeggen dat Ik een stille vennoot ben, maar Ik ben niet stil. Ik kom vanuit de Stilte, maar Ik spreek tot je hart. Ik spreek niet in woorden, maar in liefde. Ik knuffel je. Ik geef je een duwtje. We omhelzen elkaar. Je hebt de oren om te horen. Ze zitten in je hart.
Wees eens wat aandachtiger. Je hoeft niets te doen om je op Mij voor te bereiden, want Ik ben al gearriveerd. Hier ben jij je niet van bewust. Ik ben aanwezig en je hebt Mijn Aanwezigheid niet opgemerkt. In dat geval, bereid je op Mij voor. Leg de rode loper uit. Verwacht Mij in jouw bewustzijn. Verwacht Mij, en spoedig zul je tekenen van Mij beginnen te zien. Ik arriveer niet. Ik ben er al. En dus is het jouw bewustzijn dat Mij vindt.
Je bent een moment versuft en dan zeg je: "Hallo. Hallo, God. Bent U de hele tijd hier geweest?"
Ik zeg: "Ja."
En jij zegt: "O God, wat ben ik een oen geweest."
En dan lachen We hartelijk samen, we lachen je niet uit, maar we lachen omdat we blij zijn. We zijn in vreugde verenigd.
Mijn vriend, Mijn Ware Zelf, wat zullen We nu doen behalve te zijn? Mijn vriend, Mijn Zelf, wat zullen We nu doen, behalve Eén zijn in harmonie? Er zijn niet langer vragen die je aan de bodem van de Aarde ontworstelt. Nu zit je zonder vragen. Jouw zoektocht heeft antwoorden gevonden. Jij hebt het antwoord gegeven. Jij beantwoordde de roep om Eenheid en je werd Eenheid.
Ik hield de deur voor je open zoals altijd. Deze keer liep je naar binnen. De deur blijft open. Onze harten zijn open. Ze sluiten gaat niet. Mijn verloren zoon is teruggekeerd.