God zei:
Hoe kun je ooit maar een moment zonder Mij zijn? Ik kan niet zonder jou zijn. Ik kan niet zonder jou zijn, want jij bent Mijn liefde. Ik hou van jou als van Mijzelf, want jij bent Mijzelf. Je kunt niets anders zijn. Eenheid is onze Relatie. Eenheid zijn We. Eenheid BEN IK, en Eenheid ben jij, en dus is het altijd zo geweest. Ik ben Eén. Alleen Eenheid bestaat. Kom nu op Mijn schoot zitten, alsof je een kind was. Natuurlijk BEN je een kind. Je bent een kind van God. Je bent Mijzelf die dat niet weet. Daarom zit Ik met jou op schoot en Ik vertel je over Eenheid, en dus kom je dichter bij Mij tot je erkent dat je dezelfde Eenheid bent die Ik ben. Je ontmoet Jezelf.
En naarmate je aan Eenheid wint, lach je en lach je, en je lacht nog meer. Jullie zijn hier de onnozele hals, geliefden. Je was op de juiste plaats en toch dwaalde je. Je dacht dat je dwaalde. Je dacht dat je dat moest. Je dacht dat je moest reizen, en dus ging je op reis, op een zoektocht, op een speurtocht, tot het je hart is dat op jouw voorbeschikte bestemming aankomt, precies waar je altijd geweest bent, pardoes in het midden van Mijn hart. In het midden van Mijn hart zocht je naar Mijn hart. Je was zo dichtbij dat je het niet zag. Ik was pal voor je en je zag het niet.
In feite zag je jezelf niet, want je bent Mijzelf, en dus ligt Mijn hart binnenin jou dat alleen maar het Koninkrijk der Hemelen kan zijn, dus is het redelijk te zeggen dat jouw hart het Koninkrijk der Hemelen is. Er is niets toe te voegen aan of weg te nemen van de Hemel. Je bent op dit moment compleet. Je bent de Eeuwigheid van de Schepping terwijl Ik spreek.
Wat als je de totaliteit van wat Ik zeg zou kunnen vatten? Wat als jij Jezelf net zo goed zou kunnen kennen als Ik Mijzelf ken? Ik ben jou en jij bent Mij. Zo'n simpele equatie, maar jouw geest weifelt. Laten We hem nu van aarzeling ontdoen. Wat houdt jou tegen op dit moment jouw Ware Zelf te kennen? Het moet het ego zijn. Het ego heeft misschien in je oor gefluisterd dat je iets zou verliezen door de Werkelijkheid te accepteren. Ja, je zou iets verliezen. Je zou per definitie het ego verliezen! Het ego wil niet verloren worden. Het zichzelf begrenzende ego wil jou overnemen en jou belangrijk maken in de ogen van de wereld, of ook maar een deel van de wereld. Het ego belooft jou de hemel en je valt ervoor, niet een keer, niet twee keer, niet drie keer maar heel veel keren. Heel veel. De toonhoogte van de stem van het ego resoneert bij jou. Je houdt van de directheid van wat het ego jou biedt.
Hé, wat Ik je bied kan ook onmiddellijk zijn. In het land van geen tijd is het onmiddellijk, want in de Werkelijkheid is alles op dit ogenblik. Er is geen later. Er is geen ervoor.
Het ego verleidt jou op een andere manier. En waar komt dit laffe ego vandaan? Het moet een beetje ego geweest zijn dat Eva beet toen ze in de appel beet. Ja, dat moet het zijn. Oh nee, het moet de fluisterende slang geweest zijn die siste en door het gras flaneerde. Oh, het was niets van dit alles. Jij moet het geweest zijn die tegen jezelf fluisterde: "Belangrijkheid moet de mijne zijn. Individueel eerbetoon moet het mijne zijn".
Jij, in enige schijn van rechtvaardiging, besloot dat je met Mij moest vechten, dat jouw individualiteit moest winnen. Je wilde een entiteit zijn om rekening mee te houden. Je vergat dat je zonder ego al Groot was.
Kom op dit ogenblik in Mijn hart. Deze kant op. Het ego kan hier niet binnenkomen. Alleen het hart van jou kan dat. Jouw hart is al hier bij Mij. Jouw onschuldig hart van liefde is hier veilig bij Mij. Het was je geest die afdwaalde. Kom terug.