God zei:
Ik spreek de hele tijd tegen je. Hoor Mijn Stem. Hij is in alles. Ik fluister jouw naam. Jouw naam is Liefde en Ik roep je tot Mij. Dus, kom langs. Wil je Mij echt laten wachten?
Ik ben geduldig en Ik kan wachten. Ik ken geen tijd, waarin je kunt wachten. IK BEN gewoon. IK BEN en zit stil en verbaas Me over al jouw beweging en activiteit. Ik weet dat je op weg bent naar Mij. Ik zou je voor jouw bestwil tot haast wil manen, want om zonder Mij te zijn is niet plezierig. Het is onaanvaardbaar en toch tolereer jij je afgescheidenheid van Mijn nabijheid. Toch, zelfs als je afgescheiden bent, ben je hier bij Mij. Je hebt jezelf veranderd in iets wat je niet bent en daardoor komt het dat jij je ergert aan jezelf.
Ik ben altijd gelukkig met jou. Ik houd van je. Ik hield van je vanaf de dag dat je geboren bent in de wereld, want We zijn vrienden van voordat de tijd begon. Wij zijn het Origineel. Wij zijn Eénheid. Je hebt jezelf afgescheiden van Onze Gevestigde Eénheid en naar delen gezocht. Je nam een vergrootglas en ging op avontuur in het Bos en de Jungle van het Leven. Wat kan het leven, zonder besef van Mijn Aanwezigheid, anders zijn dan een bos of een jungle, afhankelijk van het klimaat?
En wat kun jij zijn, zonder besef van Mijn Aanwezigheid, behalve een, uit bewustzijn ontsnapte, eenzame gevangene ? Genoeg hierover. Kom, laat jezelf aan Mij zien. Kom naar binnen. Kom rechtstreeks naar Me toe en zeg:
"God, hier ben ik. U zegt dat ik altijd recht voor U heb gestaan, maar ik bleef achter in bewustzijn. Ik blijf nog steeds achter. Geef mij U. Geef mij al het bewustzijn waarvan U zegt dat het van mij is. Geef het me nu.
Laat Uzelf aan mij zien. Openbaar Uzelf aan mij. Als U, teneinde dat U zich aan mij kunt openbaren, U mijn hart moet openen, dan, God, open mijn hart alstublieft.
God, als U moet, dan baan Uzelf een weg naar mijn hart, zodat ik weet van Uw Aanwezigheid en nooit meer mijn bewustzijn zal loslaten. Breng mijn hart naar het Uwe. Kan dat voor U moeilijk zijn om te doen?
Ben ik zo eigenzinnig dat ik mezelf zou afscheiden van een Groot Koninkrijk en een Grote Aanwezigheid zoals dat van U? Ben ik zo'n gek dat ik Uw hand loslaat? Ben ik dat?
Dan, God, als ik niet in staat ben om Uw hand te pakken, wilt U mijn hand pakken en hem in de Uwe leggen? Uw hand is zo groot, Uw hart is zo groot, dat U mij kunt omhelzen, me tegen U aandrukken, zo dat ik me nooit meer kan vergissen in Onze innigheid, zo dat ik Uw hand nooit meer kan loslaten, zodat ik nooit meer zonder mijn besef van Uw Aanwezigheid zal zijn. Geef mij U, God. Geef mij U nu meteen. Geef mij toegang tot de Hemel en laat me nooit buiten Uw Koninkrijk zijn, wat, zoals U zegt, ook van mij is.
U zegt dat ik er al ben. Hoe kan ik dat dan weten? Waarom kan ik U niet iedere seconde van mijn Aardse Leven bij me dragen? Als U van mij bent, help me te weten dat U van mij bent en dat ik van U ben.
U zegt me dat er geen verschil is, toch lijkt het alsof ik alleen het verschil ken. Ik ervaar geen Eénheid met U. Hoe is dat mogelijk?
U zegt dat ik het ben die dat toestaat. Ik wil U. Ik verlang naar U. En toch voel ik U niet. Ik geloof zelfs niet altijd in U, God. Natuurlijk, ik wil dat. Ik wil dat U van mij bent en ik wil van U zijn. Help me om wakker te worden. Wilt U dat doen, God, wilt U? Wat is daarop Uw antwoord ? "
Ja. Ik zeg Ja en nu, Mijn geliefden, is het aan jullie om Ja te zeggen.