God zei:
Hallo. Mag Ik jou aan Mij voorstellen, de Mij van jou. Jij bent werkelijk Ik, maar je vermomt jezelf als jij. En, wonder boven wonder, jij bent in je vermomming gaan geloven. Je bent als het ware dol geworden op je acryl pruiken en aangeplakte baarden en op de uitdrukkingen op je gezicht. Wat zou je zonder deze illusie van jezelf doen? Hoe zou je de tijd verdrijven? Wat zou je dan gaan pretenderen als je gestopt bent met te doen alsof ?
Jij, de jij die jij denkt te zijn, bent nog maar een kartonnen foto van jezelf. Je hebt Mij met diverse soorten versieringen bedekt. Je hebt nogal een curriculum vitae van jezelf opgetekend en je hebt ieder woord ervan ter harte genomen, ongeacht in welk daglicht het jou zet.
Jij hebt Mij afgeschilderd als zijnde heel ver weg en veel te goed voor jou, is het niet? Je hebt je een illusie van Mij gevormd, net zo als je een illusie van jezelf gevormd hebt. Je hebt Ons beide tot uitersten gemaakt.
Waar Eénheid is, kan er geen uiterste zijn. Geen extreem. Er kan geen anders zijn wezen. Alleen in de illusie kunnen Wij, die in werkelijkheid Eén zijn, schijnbaar bestaan als twee, beide een waas als het gebeurt, een wazig beeld, onscherp, een opname die gemaakt is met een verkeerde camera instelling. De foto die je ziet is niet hetgeen waar je in werkelijkheid een foto van gemaakt hebt. Wazige foto. Wazig beeld. Onscherp, verkeerd gezien, verkeerd gelezen, afbeelding geplakt over afbeelding, geplakt, terwijl er, in werkelijkheid slechts Een is, niet een afbeelding en afbeeldingen daarna, maar, oh, ja, met grote dankbaarheid ja, het Echte Werk.
Ik ben echt en niets anders is het. Geen enkel ding waar vertrouwd mee bent is waar, behalve Ik en dat is ook het geval met jou, de Ware jij, ook al geloof je het niet. Je bent geïndoctrineerd, zodat je jezelf naar beneden haalt.
Op dit moment, terwijl we praten, houden wij een denkbeeldig gesprek dat we schijnbaar hebben. Je zou kunnen zeggen, dat Ik tegen Mezelf spreek. Er is geen ander om tegen te praten. En toch, wat ik hoor is een weerkaatsing van Mijzelf en Ik ben gelukkig. Ik ben erg gelukkig.
En als je voor een tijdje net doet alsof je een persoonlijkheid bent die gescheiden is van Mij, dan zal het zo ook voor je lijken te zijn voor een poosje. We zullen een soort van samenzwering zijn, een illusie die de hele bestaande wereld lijkt te onderschrijven, of ermee pronkt, het belangrijk vindt, terwijl alles een storm in een glas water is, een mossel op steen, een wezen uit de zee van verbeelding.
En wat heb je een grote fantasie. Je kunt jezelf, vanzelfsprekend slechts tijdelijk, aan de kant van de weg duwen, alsof je een aanvulling bent, terwijl je totaal, echt de Ene van Mij, de Eén van Eén bent. Ik kan niet zeggen Eén van Allen, want er is geen Allen.
Totaliteit is Eenheid. Er is niets anders dan Eenheid. Alleen Eenheid bestaat en Eenheid staat zo bol van Volheid en Schoonheid en in jouw geval, vol van bedachte mensen en gebeurtenissen, een fantasie die voor waar wordt aangenomen. Hoewel het een verhaal is, bovendien een wild verhaal, wordt het voor waar aangenomen, zelfs als de Waarheid anders aanschouwd moet worden.
Natuurlijk, de Waarheid kan niet echt aanschouwd worden. Ze kan alleen maar zijn. De Waarheid van Zijn ben Ik, en Ik ben jou, en jij bent Ik, en Eénheid is aan het bloeien en jij bent Eénheid.
Natuurlijk kun je niet in de huidige wereld rondlopen en zeggen: "Ik ben God", zelfs al is dit de Realiteit, dat begrijp je, niet waar ?
Ik ben Eén. En dat is het hele verhaal. Dat is de Ene Waarheid en jij, geliefde, Mijn geliefde Zelf, bestaat niet behalve als Mijzelf.