God zei:
Hoe spreek Ik? Ik spreek via elke boom in de wereld, ieder blad, iedere wind die waait, iedere zucht, iedere glimlach, iedere traan. Ik spreek via jouw ogen en Ik spreek via jouw tong en ik spreek via dichters en via liedjesschrijvers. Ik Die Stilte Ben, spreek altijd via jou. Jij bent Mijn stem. Jij bent Mijn uitdrukking. Jij bent Mijn oren en jij bent Mijn zegen.
Spreek voor Mij. Laat Mij stil liggen en naar jou luisteren en naar wat je zegt en hoe je Mij vertegenwoordigt, Eenheid, in zo vele vormen.
Jij bent Mijn tussenpersoon. Jij bent Mijn zegsman. Jij bent Mijn reclamemaker. Jij bent Mijn uitdrukking en op die manier word Ik tot uitdrukking gebracht.
Ik zal in de hangmat van de maan liggen, terwijl jij de sterren doet oplichten als kaarsen en houd hen hoog, zodat iedereen moge zien. Ik staar naar de sterren en Ik staar naar jou, zijnde Mijn eerbetoon aan Mijzelf. Wij zijn aanbidders en de aangebedenen en We zijn de aanbidding die We samen delen.
Jij knielt voor Mij en Ik kniel voor jou. We doen elkaar na. We willen Een en Dezelfde zijn en dus zijn We dat.
Het verschil is dat Ik weet Wie Ik Ben en jij weet niet Wie Jij Bent. Het is voor jou te moeilijk om te geloven, dus jij gelooft het niet.
Je hebt jezelf gezien als een verkoper op Aarde. Je bent een verkoper van waren en toch heb je niet jezelf aan je Zelf verkocht. Je bent een verkoper van sieraden en hebt de ware juwelen afgezworen. De echte stenen kunnen niet verpakt worden. Ze kunnen niet gespleten worden en er dan kralen van maken. Jij bent het juweel van Mijn hart. Jij bent als de diamanten die Ik vasthoud terwijl jij op straat naar glimmertjes zoekt. Je vergeet dat jij glanst in het licht van de Zon en in het licht van God.
Jij vergeet en weet niet wat je vergeet. Je vergeet dat je het bent vergeten. Jij bent Mijn eniggeboren zoon. Je denkt dat je een samenraapsel bent en deeltjes van jezelf, terwijl je Zelf Heel Bent.
Je plant rozen en denkt dat je onkruid uittrekt. Je verzamelt rozenknoppen en weet niet wat je verzamelt. Je verzamelt misschien roddels alsof het maïs is. Je verzamelt herinneringen en maakt een heiligdom van hen. Je verzamelt jezelf alsof je een stuk stof drapeert. Je weet niet wat je opvouwt en toch vouw je het op en haalt het weer uit elkaar.
Je perst jezelf met een strijkijzer. Je verzamelt voor het belang van het verzamelen of het herinneren.
Je bevestigt de onwaarheid en kunt niet slapen, of je bevestigt de onwaarheid en verslaapt je leven.
Jij bent de piloot van je leven en jij vergeet je oriëntatiepunten. Je vergeet omhoog te kijken. Je kijkt achterom of je kijkt weg, of je kijkt naar je voeten, alsof je voeten het verhaal van je leven vertelden. Laat een ander soort voetafdruk achter, geliefden. Laat een voetafdruk van je hart achter en je moed terwijl je opstijgt. Stijg op zonder een vangnet onder je.
We kunnen zeggen dat jouw vangnet boven je is en dat de Hemel jouw vangnet is, dat Ik jouw vangnet ben en jouw bewustzijn is jouw vangnet en We kunnen zeggen dat je geen vangnet nodig hebt, want je hoeft niet gered te worden.
Het leven is gezekerd. Je kunt niet vallen. O, ja, de wereld is vol gevaar. Dat is slechts het verhaal vanuit één optiek. Het leven heeft vele optieken en veel verhalen te vertellen. Zelfs als het verhaal gevarieerd is, is het verhaal een geschiedenis van mooie liefde en stilte. Dat is het begin van de geschiedenis. Eigenlijk is er geen begin, net zo min als er een einde is, want het leven is levend en er komt geen einde aan.