God zei:
Laten We spreken zonder woorden. In stilte spreek Ik tot je. In stilte komen Wij elkaar nader. Dat is de hele opzet, nietwaar? Dat We dichter bij elkaar komen? We komen elkaar nader in de stilte van Onze liefde.
We komen zo dichtbij elkaar dat We Een zijn op elk niveau van het bestaan. We worden Een onverbrekelijk Zelf. Laat de pret beginnen.
Identiteit is echt een te klein woord om de Waarheid over Ons te vertellen. Identiteit is een te onbelangrijk woord. Identiteit. Wat is dat? Eenheid voldoet beter, maar Ik ken geen woord op Aarde in welke taal ook dat Onze Eenheid kan omvatten. Woorden zijn als wijzende vingers en er kan geen vinger naar onze Eenheid wijzen. Allereerst, wie zou er zijn om met de vinger te wijzen als Alles Eenheid is en Eenheid Alles is.
En dus, als er totale Eenheid is, wie is er dan om ook maar iets te zeggen?
Oh, maar wat houden We nu van spraak en We zijn er zo blij mee en dankbaar voor. Zelfs als spraak er alleen maar zijn kan om het verlangen naar Eenheid uit te drukken. We komen naar Eenheid zoeken vanuit alle hoeken. We gaan er vanuit deze of die weg op af.
Eenheid is bijna te eenvoudig voor woorden. Woorden houden ervan in iets complex en gediversifieerds te bijten. Ach, maar Eenheid is hier te eenvoudig voor.
Laat Eenheid jouw gids zijn. Ik zal voor Eenheid spreken. Ik doe het steeds. Ik ben Eenheid en Ik babbel maar door Over Eenheid, terwijl Ik probeer jou te vangen waar jouw hart is.
Eenheid kan niet worden uitgedrukt. Eenheid en liefde zijn Een en hetzelfde. Eenheid is Eenheid en toch is er geen grens aan. Het is allesomvattend. Eenheid is niet maar praten. Het is alles wat er is.
Waarom denk je dat je er zo van houdt verliefd te zijn? Terwijl je verliefd bent, voel je de Eenheid van liefde.
Wat het relatieve betreft, wordt er soms gezegd dat je maar één Tweelingziel hebt, zoals het genoemd wordt, en je hoeft niet hem of haar in dit leven te ontmoeten. Zeker, je hebt met sommige mensen meer affiniteit dan met anderen en toch, als alle wrakgoed opzijgeschoven wordt, is iedereen jou en jij bent iedereen. De Oceaan is groot. Er is niet slechts één vis in de zee voor jou. Alle zijn voor jou.
Als het er echt op aan komt, is het dat. Kun jij je voorstellen dat je in de Hemel van de ene engel wel en van een andere niet zou houden? Kun jij je voorstellen dat je in de Hemel net zo pietluttig bent als je op Aarde bekend stond?
Als je in staat zou zijn nu op Aarde met je vleugels te wapperen zoals het in de Hemel gedaan wordt, dan zou je weten dat iedereen jouw kind is. Iedereen behoort bij jou. Iedereen is je moeder of vader, en iedereen is je broer of zus, en iedereen is je zoon of dochter, en iedereen is jou. Boven alles wat alles te boven gaat, boven alle voorkeuren en uitsluitingen van de wereld uit, zou iedereen jouw geliefde zijn. Iedereen zou jou dierbaar zijn. Natuurlijk zouden ze dat zijn. Als ieder een kind van God is, hoe zou je dan ook maar een van Mijn kinderen kunnen uitsluiten? Het zou zelfs niet bij je opkomen. In een hogere staat dan je nu bent, welke verschillen zou je zien of overwegen?
Je zou niet van deze en gene wel en van een ander niet houden. Er zou geen doel aan jouw genegenheid zijn. Er zouden geen doelen en geen bezwaren zijn. Allen zouden Een zijn en die Ene ben Ik. Welke reflectie van Mij zou je afwijzen?
Op Aarde, terwijl je in het grote spel op Aarde speelt, doe je veel van dit afwijzen. Het is jouw tweede natuur. Maar niet je eerste, geliefden. Het is beslist niet je eerste natuur om iemand uit te sluiten. Helemaal niet.