God zei:
Je heb elke dag van je leven in angst geleefd. Je hebt in angst geleefd om te vallen en je hebt in angst geleefd om op te staan. Je hebt in angst geleefd om naar buiten te gaan en je hebt in angst geleefd om binnen te blijven. Je hebt in angst geleefd om niet te werken en je hebt in angst geleefd om te werken. Je hebt in angst geleefd om te leven en je hebt in angst geleefd om te sterven. Je hebt in angst geleefd voor consequenties. Voor al deze dingen heb je in angst geleefd.
Deze angst komt neer op verzet en verzet weerhoudt jou om vooruit te gaan. Je bent bang geweest om te bewegen en je bent bang geweest om stil te blijven. Wat is daar buiten in de wereld om jou te vangen, pieker je, om jou als mens te vangen, jou in een leugen te vangen of jou in een waarheid te vangen. Laat jouw verzet vallen en je laat alles vallen wat niet jou is, wat jou nooit was, behalve dat je dacht dat het zo was of zo moest zijn.
Je bent een Mooi Wezen. Ben Ik geen Mooi Wezen? Dan moet jij dat ook zijn. Je kunt niets anders zijn dan wat je bent en Ik zeg dat jij en Ik Een en Dezelfde zijn. En nu betwist je dit en je mompelt binnensmonds. Je voelt je zo zwak en teer en zo door dit of dat en alles beïnvloed dat je Mij niet hoort of doet alsof je Mij niet hoort. Je duwt weg wat Ik zeg alsof de Waarheid een lastige vlieg was. Is het zo'n vreselijke Waarheid dat jij en Ik Een zijn? Is het zo vreselijk dat je haar niet kunt geloven of Mij geloven?
Het is alleen maar jouw lichaam dat bloedt. Het is alleen jouw lichaam dat zeer doet. Feit is dat niets jou kan kwetsen. De ziel van jou is zo sterk als sterk zijn kan. Jouw ziel, jouw Wezen, is zoals IK BEN en IK BEN machtig. In feite, ben Ik God Almachtig, en dus moet jij dat ook zijn.
Laat dit bezinken. Dit besef maakt jou nederig, niet arrogant. Misschien ben je er bang voor om nederig te zijn. Misschien hou je ervan je te verschuilen achter Wie je Bent. Er is een Grote Boom waar achter je je verschuilt. Je hebt altijd dingen willen leiden en Ik zeg je dat je dingen hebt geleid, je leven op deze of die manier geleid, je niet vestigen in de Waarheid dat je almachtig bent, de Waarheid waarvan je bang bent die als jezelf te erkennen. Je bent min of meer gewend geraakt aan die oude versleten badjas die je droeg. Je hebt er zo lang aan vastgehouden en je kent hem zo goed dat je er de voorkeur aan geeft hem te dragen en liever in een oude kapotte schommelstoel te zitten dan op te staan en van vreugde uit te roepen: "Ik ben een Machtig Wezen!".
Je zou liever op je duim zuigen en suggesties aan Mij doen dan verantwoordelijkheid voor jezelf en de wereld nemen.
Als je Mij hoort, ben je Mij die Mijzelf hoort.
Als je Mij leest, ben je Mij die Mijzelf leest.
Wat IK ook BEN, BEN jij. De Waarheid bloeit overal in de wereld als perzikbloesem in de lente.
Dit is de eeuwige lentetijd van jouw leven. Je ontwaakt uit een koude winter. Je ontwaakt uit deze eeuwige droom waarin je aan het sloven bent geweest. Je ontwaakt. Alleen wil je langer slapen.
Ik schud aan je schouder. Ik zeg: "Word wakker, geliefde. Ontwaak tot Wie je bent. Jij bent Mij, die tot Mijzelf ontwaakt. Het is tijd om op te staan, Slaapkop. Er ligt een mooi leven voor je."