God zei:
Kijk in Mijn ogen. Dat wil zeggen: Geef Mij je aandacht. Dat wil zeggen: Baad je gezicht in Mijn licht. Dat wil zeggen: Ik hou van Mijzelf. Dat wil zeggen: Hou nu van jezelf.
Als je echt van jezelf houdt, meer van jezelf houdt dan je jezelf kritiseert, dan zal de wereld jouw liefde voor jezelf weerspiegelen en recht naar de kust van Mijn hart en Mijn Wil varen. Mijn hart en Mijn Wil zijn Een. Mijn Wil gaat niet weg van Mijn liefde. Hij neemt geen andere koers. Mijn liefde en Mijn Wil zijn altijd Een geweest, want Ik ben Eenheid.
Ik debatteer nooit met Mijzelf. Ik ben nooit onzeker. En Mijn liefde en Mijn Wil zijn onveranderlijk. Geliefden, het is je denken dat misschien moet veranderen, niet het Mijne, nooit het Mijne. Jouw perceptie van Mij moet misschien veranderen. Nu kun je je perceptie niet veranderen door jouw wilskracht. Het werkt zo niet. Het gebeurt natuurlijk.
Zie jouw wil om lief te hebben als het weer. Het weer verandert. Je zegt niet: "Weer, verander". Je verwelkomt nieuw weer. Je verwelkomt de zon na regen of regen na zon. Dus verwelkom je de verandering van het weer in jouw hart en geest. Je kunt met je hart en geest geen dril-sergeant zijn. Je kunt echter tegen je hart en geest zeggen: "Geest en hart van mij, je doet het goed. We zijn samen dichter bij God gekomen. Ik waardeer hoe je mij dichter naar God toe stuurt. Ik rijd in jouw wagen en je vervoert mij. Soms draai je of neem je een verkeerde afslag en toch kom je steeds terug op koers. Dank je dat je mij in de richting rijdt waarin ik wil gaan, die recht naar Gods liefde en Gods liefde in mij is. Hart en geest en wil, we zijn op een mooie reis en we blijven dichterbij komen."
Intussen talm je niet. Je bent op een autoreis naar Mij toe. Hoewel Ik met jou in de auto rijd, slinger je door de wereld naar Mij toe. En dus, is alles waarop dit neerkomt, dat je een rit maakt van illusie naar Werkelijkheid en dus groeit jouw perceptie tot hij Werkelijkheid inhaalt en niets anders kent.
Je rijdt naar Zelfverwerkelijking. Onderweg geniet je van het uitzicht. Je jaagt Mij niet na. Je voert geen race aan. Je vindt Mij onderweg tot je ziet dat er geen weg is! Je bent op een cursus, maar je studeert geen cursus. Niemand kan jou een kaart geven. Hoe je tot de volle realisatie van Mij komt is door bij Mij te komen.
Alle aandacht op Mij is goed en toch kan niemand Mij aan jou opdienen. Uiteindelijk vlieg je solo, geliefden. Je wandelt naar Mij toe vergezeld door Mij. Niemand kan jou brengen. Niemand kan jou een toverdrankje geven. De weg naar God is God.
Natuurlijk zou je graag hebben dat iemand je bij de hand neemt en je bij Mij aflevert. De enige hand die dat doen kan is de Mijne. Ik strek Mijn hand nu naar je uit. Neem hem. Voel hem. Ik leg jouw hand op Mijn hart. Na een lengte van wereldtijd voel je je plotseling Mijn hart in getrokken. Het zal plotseling lijken en toch heb je jouw hele leven besteed aan naar Mij toe te rijden. Het geeft niet. Plotseling zul je in Mijn hart zijn en in Mijn ogen en je zult Mij kennen en Mij kennen als jouw Zelf.