God zei:
Wat zal Ik met jou en Mijn liefde voor jou doen? Ik denk dat Ik jou en Mijn liefde maar zal houden. Ik zal Mijn liefde hoog zwaaien en jou in een omarming houden in de Eeuwigheid waar Wij wonen. Oneindig ben je de Mijne en Ik ben de jouwe. Wat is het eenvoudig als We al het helse gebroed van denken dat er in de wereld omgaat eruit knippen.
De wereld zou Eenheid in vele stukken snijden. Dat heeft de wereld gedaan. De wereld houdt ervan in zaken betrokken te raken en drama te hebben en verhalen om te vertellen, verhalen van grootsheid zowel als verhalen van hardvochtige ontzetting. Wat houdt de wereld van contrast. Wat houdt de wereld van op en neer. Wat houdt de wereld van tijd, en wat houdt de wereld van ruimte. En hoe, ondanks alles, hoe ondanks de ergste verbeeldingen, hoe heeft de wereld lief.
Een baby huilt en een vogel zingt en treinen snellen en auto's verongelukken, bloed vloeit en al die tijd strijkt er liefde neer en maakt alles goed. Alles wordt niets in het licht van liefde, en liefde wordt alles, en liefde genood of ongenood, is. Liefde is een onderstroom en liefde trilt in alles. Er is niets zonder liefde. Liefde schreeuwt luider uit dan iets anders. Liefde is de grote noemer. Concepten van dood en belastingen zijn dat niet.
Liefde is heelheid en liefde is heilzaam. Al het andere is deelbaar. En toch, niet om Mijzelf tegen te spreken, is er geen deelbaar. Deeltjes worden onderzocht en toch zijn er geen deeltjes. Alle woorden zijn een naam voor liefde. Mijn naam is Liefde en ook die van jou.
Je bent op een opwindend avontuur op Aarde. Jij die stilte bent fluctueert niettemin in de wereld. Intrinsiek fladder je in Mijn hart, maar jij, de mooie vogel van Mijn hart, denkt dat je solo vliegt. En dus gooi je jouw tijd vol en je gooit je ruimte vol, zodat je kunt geloven in het gezelschap van dingen en het besteden van tijd, zelfs als tijd niet bestaat. Wat hou je zelfs van de grenzen die jou kluisteren.
Grenzen kunnen jou alleen maar kluisteren. Ik zou liever zeggen geloof in grenzen kluistert jou. Je gelooft meer in kleinheid dan dat je in Grootheid gelooft en dus loochen je jezelf en je loochent Mij. Op Aarde neemt het illusoire over. Je bent erin gevangen. Zelfs als Ik je in Mijn armen houd, ben je in een aantal zaken gevangen. Je bent een tijdreiziger in gedachte. Gedachten eisen jou op. Gedachten brengen jou naar plaatsen en verspilde gedachten zonderen jou af van het bewustzijn van jezelf.
Je bent een jager die gaat jagen zelfs als je wild over je schouders draagt.
Je reist in tijd en ruimte, zelfs als ze niet bestaan. Jij bestaat en jij hebt nooit niet bestaan, de Waarheid van jou.
Er kan geen God zijn Die alleen voor een tijd of alleen in ruimte bestaat. Als er een God is, is Hij. Als er een Godin bestaat, is Zij. Een God begint of eindigt niet. Noch doe jij dat. Ik kan niet zeggen dat We lang leven, omdat er geen kort of lang aan is. Eeuwigheid kan niet ingeperkt worden, ofschoon de wereld zelf natuurlijk een grens van Eeuwigheid is, en toch zijn alle grenzen van de wereld fantasie. Een spijker wordt hard in de illusie geslagen. De wereld draait op illusie. Illusie is de veiligheidsdeken zonder welke de wereld niet kan en zichzelf niet wereld kan noemen. Een wereld verlangt afscheiding en zou de Hemel opgeven om te bestaan, of liever zich verbeelden dat ze dat doet.
Alles, alles in de wereld is illusie. Alles behalve jullie en alles behalve Ik en alles behalve liefde. Al het andere is illusie, maar illusie waarin wordt geloofd, illusie waaraan wordt vastgehouden, illusie alsof het werkelijkheid was, terwijl in Werkelijkheid illusie niet bestaat.