God zei:
Jij bent een bloem die vanuit Mijn hart werd uitgegeven. Je weet dat bloemen mooi zijn. Je wordt altijd door hun schoonheid geraakt. Stel je het wonder van een bloem voor. Wat tilt ze zichzelf mooi op. Een bloem verheft zich naar de zon. Ze kent haar bestemming en biedt zichzelf volledig aan de Zon en Mij en jou aan.
Ik kijk naar de kinderen van Mijn hart, de ontelbare reflecties van Mijn hart en Ik zie een veld bloemen. Ik ben een Artiest en Ik schilderde een wereld gevuld met een tuin van zielen in de vorm van bloeiende menselijke wezens. Kun je je de onmetelijkheid van de vreugde indenken die Ik voel als Ik uitkijk over Mijn tuin? Hij is prachtig, de bloemen die groeien. Het is een veranderend veld bloemen, deze wereld van menselijke wezens. Ik zie zo'n geluk, zo'n vreugde in jullie bloeien, bloesemen, groeien, en Mijn tuin barst uit in vreugde en de tuin zingt een lied dat Mijn hart doet overstromen, zingt een lied en danst erop.
Wat zijn jullie anders dan Mijn bloemen die kunnen dansen in de stilte van verkondigde liefde? Een briesje beweegt de bloemen in Mijn tuin. Een briesje beweegt jullie en je beweegt schijnbaar ook jezelf. Je bent niet stevig in de grond geplant en net als mooie madeliefjes wiegen jullie, een prachtig koor bloemen.
Toch kun je werkelijk overal zweven en je lied met je meenemen.
Is het niet verbazingwekkend dat je je soms alleen voelt? Jij, die in een fenomenaal koor bent, hebt het gevoel dat je een solo doet, een solo die niet gehoord wordt en vaak niet gezien. Je bent als een bloem met het web van een spin dat jij bedekt. Ach, toch ben jij het die jouw eigen schoonheid moet zien. Je hoeft niet op een heuvel te staan om jezelf te bekijken. Waar je ook bent, zie jezelf als liefde in bloei zoals Ik jou zie.
Als je jezelf ziet met de schoonheid die je bent, dan zul je ook alle andere bloemen van de mensheid zo zien. Je ziet anderen zoals jij jezelf ziet. Zie jezelf vanuit een nieuw perspectief en je zult anderen hetzelfde zien. Als je wilt weten hoe je over jezelf moet denken, kijk dan naar hoe je anderen ziet.
Je hebt een paar bloemen uit de bloementuin van de wereld geplukt en ze aan je borst gehouden. Kijk nog eens en zeg Me welke bloem niet jouw liefde zou moeten hebben? Pluk een heel boeket en kom terug voor meer. Heerlijk is dit veld bloeiende mensen. Sommigen staan rechtop, sommigen buigen, sommigen vallen helemaal om en sommigen op de grond. Hou van de bloemen, allemaal, want Ik heb ze voor jou geplant.
Elke mens is iemand die Ik heb geschapen. Ik schiep elke bloem van de mensheid om liefde te geven en ontvangen en daar hoor jij ook bij en dat omvat elke en iedere bloem in Mijn tuin. Onthoud je niet van liefde. Dat een bloem van Mij is verdroogd, verwelkt, verdwaald, betekent niet dat hij uit jouw boeket moet worden gelaten. Met jouw liefde, jouw universele emanatie van liefde, zal een bloem haar kalmte herwinnen. Ze zal haar rechtop staan herwinnen. Ze zal weer bloeien. Stap nooit op een bloem in Mijn tuin. Herinner je waar je naar kijkt. Je kijkt naar de bloemen die Ik in Mijn tuin plantte. Ik plantte met liefde. Wat Ik liefheb is ook aan jou om lief te hebben. Kijk met ogen van liefde. Kijk met een geest van liefde. Kijk met een hart van liefde. Geef vanuit jouw hart van liefde liefde uit. En kijk vanuit de harten van anderen in hun liefde. Breng hun liefde naar buiten door te kijken zoals Ik kijk en zie Mij.