God zei:
Laat jouw hart, dat Mijn hart is, in harmonie met het Mijne zijn. Dan zal er geen plaats in jouw hart zijn voor dat wat nu misschien jouw hart verteert.
Teveel gegevens in jouw hoofd zijn naar dat hart van jou overgebracht en zo is jouw hart volgepropt met verwarring die er niet hoort. De geest heeft jouw hart een bijl gegeven om te hakken. Een bijl hoort niet in jouw hart. Jouw hart is voor volheid. Liefde is een schone lei en toch is jouw hart vol liefde. Maak plaats voor liefde.
Veel herinneringen die jouw hart doen ontvlammen is wrok. Je bejammert zelfs een goede herinnering, terwijl het leven doorgaat en wat je je herinnert is nu maar een herinnering. Het leven is het snelle pad, geliefden. De lift van het leven stopt nooit en hij wacht niet op je. Je moet bijblijven. Je bent in deze lift en je komt onderweg langs de bezienswaardigheden. Je blijft doorgaan en er zijn nieuwe bezienswaardigheden te zien.
In de relatieve wereld blijft niets hetzelfde. Vandaag kan niet gisteren worden. Vandaag wordt achtergelaten als morgen begint. Natuurlijk is al deze betrokkenheid bij tijd zelf een voorbijgaande inbeelding. Je zag onderweg posters hangen met verschillende taferelen en karakters en je dacht dat ze echt waren. Je geloofde erin. Zo denkbeeldig als ze ook zijn, je wilt ze niet laten gaan.
Je wilt de posters allemaal tegelijk lezen, maar je beweegt snel. Je bent in een vlucht van de Eeuwigheid, geliefden. Je ziet alleen een lus. Je wilt dat jouw leven wordt opgenomen. Je wilt er een opname van. Het leven is illusoir en je hebt heilig in illusie geloofd. Ontlast jezelf van illusie. Accepteer het leven als de droom die je hebt.
Een ongebonden Wezen heeft een droom van gebondenheid en wil dus de banden dichtbij houden en ze nooit laten gaan. De banden waren er nooit. Jouw leven was een novelle die je las en je dacht dat jij daarin was. Je las het, net zoals je naar de posters kijkt waar je je langs spoedt. Wat kijk je haastig. Je gaat vluchtig over de oppervlakte terwijl je de diepten vergeet.
De diepten zijn waar je bent.
In Mijn hart is waar je bent en Mijn hart is jouw hart, maar je gelooft in bezit. Je gelooft in eigendom. Je gelooft dat jouw leven dat van jou is en je er daarom aan moet vasthouden. Wat het relatieve leven aangaat is er niets om aan vast te houden. Zelfs alle leuningen waar je je aan vasthoudt zijn fictie.
Zie jouw leven op Aarde als een komisch stripverhaal. Lees het, geniet ervan en laat het achter. Een komisch stripverhaal is niet iets wat je bij je houdt. Lees het en lach, of lees het en huil, en laat het achter. Ik zal niet zeggen het weg te gooien omdat het belangrijk voor je is. Laat het dan met een kus achter.
Geef toe, de herinnering die je met verlangen draagt kan veel kostbaarder zijn dan wat het indertijd leek te zijn. Geef het verlangen naar gisteren op. Het was er nooit en het kan nooit terugkomen. Als het terug zou komen, zou het niet hetzelfde zijn, want jij bent niet langer hetzelfde. Het is gewoon niet mogelijk dat je op een en dezelfde plaats loopt. Je moet verder. Kom los.
Hou niet zo stevig aan herinneringen vast. Houd liefde vast en laat al het andere gaan. Liefde vasthouden betekent niet aan vroegere ervaring en mensen uit het ingebeelde verleden vasthouden. Het betekent ze te laten gaan. Ze zijn nu ook ergens anders. Vanuit jouw gezichtspunt zijn ze ergens anders in tijd en ruimte. Aangezien tijd en ruimte niet bestaan, zijn alle mensen die je als geweest beschouwt nu bij Mij precies zoals jij. Allen zijn bij Mij en daarom ben jij dat.