God zei:
Als je niet op Aarde zou zijn, als je geen lichaam zou hebben, geen fysiek bestaan, zou het leven consistent zijn. Er zouden geen meningsverschillen zijn, geen hinderlijke gewoontes, geen verstoring van vrede en liefde. Er zou geen verlies zijn. Er zou geen tegen elkaar botsen zijn, geen struikelen, geen hindernissen, geen jezelf of een schijnbare ander in de weg zitten. Er zou geen rukken en trekken of duwen of afweren zijn.
Wat zouden zielen in relaties mogelijk moeilijk vinden? Welke hinderlijke gewoontes zouden er kunnen zijn anders dan in de fysieke wereld? Hoe zouden er lawaaiige radio's of slechte smaak zijn of iets om naar te kijken wat je niet verleidelijk zou vinden als je niet in de zintuiglijk waarnemende wereld zou zijn?
Jullie zijn heldere zielen in de vermomming van menselijke wezens. Je bent voorzien van de vijf zintuigen. Je hebt lichamen waarin je beweegt. Ach, er is tijd en ruimte. Zij houden jullie in hun greep.
Tijd en ruimte, daarin zit de wrijving.
Binnen tijd en ruimte is er onmeetbare schoonheid en de vermeende tegenstelling. Het Leven op Aarde is een gemengde zak. Dit is de wereld voor jullie.
Natuurlijk stoot jouw ziel nooit haar teen! Ze laat geen dingen vallen. Ze komt niet in heet water. Ze heeft nooit indigestie. Ze is nooit besluiteloos, niet wetend welke weg te gaan.
Je ziel heeft nooit rekeningen om te betalen of problemen met de auto of spam. Zonder het fysieke lichaam zou je geen struikelblokken kennen.
Zoals het ligt heb je het fysieke dat ruimte inneemt. Vanuit dit gezichtspunt worden deze ingebeelde ruimte die je doorkruist en jouw beweging op Aarde de notie van tijd.
Zowel onbehagen als vreugde komen van de concepten van tijd en ruimte. Tijd en ruimte geven jou problemen. Ze geven je verscheidenheid. Ze geven je richtingen om in te gaan en wegen om te gaan en wegen om niet te gaan en golven van tijd die jou voorgaan en jou volgen. Tijd en ruimte geven jou ook een wonderbaarlijkheid en ontplooiing die jouw geloof te boven gaan.
Toen jou je menselijk lichaam gegeven werd en je op Aarde uitgezonden werd, werden jou ongelooflijke kansen gegeven voor onbegrensde mogelijkheden. Het menselijk lichaam is jouw voertuig voor kansen en ervaringen. Het menselijk lichaam van vlees en bloed heeft zijn attributen. Met je lichaam neem je waar. Je neemt zonsopgang en zonsondergang waar, glimlachen, baby's, kinderen, voedsel, muziek, kunst. Je neemt onuitsprekelijke schoonheid waar en je neemt ook het niet mooie waar. Zowel het mooie als het niet mooie geven jou rust.
Binnen het kader van jouw menselijk lichaam, werk je aan acceptatie en weerstand. Acceptatie en weerstand zijn mogelijk uit hoofde van de vrije wil die Ik jou gaf. Vrije Wil is een zegen en het is ook een uitdaging.
Vrije Wil is een soort van Sesam Open U. Het leven op Aarde is zogezegd een jachtseizoen. In een dicht bos van het relatieve leven zoek je jouw weg. Zonnestralen gluren het bos in. En meer en meer. En dan, geleidelijk aan of plotseling, bereik je de open vlakte van de Oceaan. Je bereikt Onmetelijkheid waar niet langer tegenstrijdigheid is.
Op Aarde heb je ontmoetingen met jezelf. We zouden ze worstelingen of gevechten kunnen noemen. Je hebt met jezelf of een schaduw van jezelf geduelleerd. Nu kun je er naar uit kijken om eindelijk en echt Jezelf te ontmoeten, tot volle uitdrukking te komen, en niet langer in tegenstrijdigheid gewikkeld te zijn, want in Heelheid, geliefden, is er geen tegenstrijdigheid. Voorheen heb je de schijn van tegenstrijdigheid gehad. In Eenheid is er niet alleen geen tegenstrijdigheid, je zou haar niet kunnen zien als je het al probeerde. Natuurlijk heb je niet de wens het te proberen. Als je in Eenheid leeft, welk mogelijk nut zou tegenstrijdigheid voor jou dan hebben?