God zei:
Als je een verdrietige tijd doormaakt, of dit nu is van huidige momenten of van herinneringen uit het verleden, weet dan dat je dicht bij grote inzichten komt. De inzichten nemen jou misschien of misschien niet mee dieper het verdriet in, maar in ieder geval trekken de inzichten jou op uit de put van verdriet. De verdrietige gedachten zullen jou niet verdrinken. Ze tillen jou er uit.
Droefheid wordt van jou afgewassen door stortregens en dan wordt de droefheid door een gouden zon gedroogd en jij bent hersteld tot jouw oorspronkelijke Staat van Zijn. Droefheid is niets vreselijks. Ze hoeft niet te worden uitgebannen. Maar diepere inzichten zelfs die van droefheid vegen de lei schoon. Word niet getart door droefheid. Laat droefheid haar dag in het hof hebben. Er is veel voor jou verborgen geweest dat je nu ziet.
Je kunt het gevoel hebben dat jouw hart wegsmelt in droefheid die te diep voor je is om te begrijpen. De droefheid smelt weg, jouw hart niet. Jouw hart wint aan kracht. Zowel emotioneel als fysiek wint jouw hart aan kracht. De droefheid gaat weg. Ze is verdrietig om te gaan. Ze werd comfortabel ondersteund door de kussens van smart in jouw hart waarop ze sliep. Er is veel bezig jouw hart te verlaten. Wees niet bedroefd het te zien gaan. Eer de vertrekkende droefheid. Ze kon gewoon niet eerder naar de oppervlakte komen. Nu is ze aan het weggaan. Het zal zonder haar goed gaan met jouw hart. De droefheid hield jou bijeen en nu heb je haar niet nodig. De zaden van jouw droefheid zijn jou aan het zuiveren.
Negativiteit en droefheid zijn niet hetzelfde. Negativiteit moet je er misschien uit vegen. Droefheid zal uit zichzelf gaan als de bladeren van het verleden die haar bedekten eenmaal worden weggegraven. Maar zowel negativiteit als droefheid komen vanuit een geloof in verlies en een gevoel van verlies kan alleen groeien in een wereld van tijd en ruimte.
Je kunt de babyslofjes van het verleden niet voor altijd houden. De voeten van de baby zijn gegroeid. De vogels van het verleden zijn lang geleden weggevlogen en jij rouwt om ze. Je rouwt om wat eens leek te zijn en niet langer is. Je rouwt om dat wat je zocht en nooit gevonden hebt. Je rouwt om het verlies van dromen en het verlies van bijna alles waar je maar aan kunt denken.
Je bent bang dat je het leven niet begrepen hebt en dat je dat ook nooit zult doen. Je vreest dat het leven aan jou voorbijgegaan is.
Je weet heel goed dat het leven bedoeld is uit veel meer dan verlies en droefheid en niet ingewilligde wensen te bestaan. Je kunt gewoon nu nergens aan vasthouden. Je dacht alleen dat je dat toch zou kunnen. Dat is ook een vervlogen droom.
Er is gezegd dat je met niets geboren wordt en met niets weggaat. Wat het leven aangaat is dat waar. Ik zou een grotere Waarheid willen spreken en zeggen dat je geboren werd met alles en dat je weggaat met alles en toch betekent alles niet de dingen van de wereld of iets van de wereld of iets van de wereld zoals dat gezien wordt.
Je werd geboren met alle liefde van de Hemel en je gaat weg met alle liefde van de Hemel. Er is de nietsheid van alles. Je kunt haar niet in een pil stoppen. Je kunt haar niet in een fles doen. Je kunt haar alleen zijn, geliefden.
Je bent Mijn droom en je hebt Mijn droom niet verlaten. Je bent Mijn droom op elk moment aan het vervullen. Zelfs in gedroogde tranen, ben je jouw verhaal gevolgd door jouw leven te leven. Uit de as verrees je en je stijgt op naar de liefde die je altijd geweest bent, maar die je weggeborgen hebt.
Nu op Aarde kom je meer naar buiten, de Oceaan in, de open Oceaan van Liefde in.