God zei:
De draden van jouw leven komen bij elkaar. Jouw hart staat op het spel. Niet langer kun jij jezelf portretteren zoals je jezelf misschien in het verleden geportretteerd hebt. Je komt bij de home-basis. Jij bent aan slag. Je kunt niet wegkomen met wat je eens dacht weg te komen. Nu sla jij en de bal wordt snel naar jou teruggegooid en wordt een hete aardappel.
Je kwam nooit ergens mee weg. Je betaalde jouw prijs. Dat deed je altijd. Het kan een promesse geweest zijn. Jouw promesse werd altijd ergens op een of andere manier opgeraapt.
Anderen kunnen ook een prijs voor jouw wandaden betaald hebben. Ze kunnen onschuldige omstanders geweest zijn die toevallig voor je stonden. Dat is zoals het is. Iemand die krenkt is een omstander. Hoogstwaarschijnlijk krenkte jij jezelf. Jij krenkte jezelf omdat je jezelf te weinig goedkeurt of werkelijk helemaal niet. En dus moet jij ondersteund worden. Hoe durft iemand jou niet genoeg te waarderen om jou je ontkenning van jezelf te helpen vergeten?
Je wilt volslagen goedkeuring van anderen om jouw taxatie van jezelf goed te maken. Jij moet die hebben. Als je hem niet krijgt, dan ben je ontroostbaar. Als je van jezelf hield, zou je nooit aanstoot nemen zoals je nu doet. Als je aanstoot neemt, heb jij die zelf genomen. Je greep hem uit de ether. De uitdrukking is dat je aanstoot nam. Je nam hem zoals iemand een winkeldiefstal zou kunnen plegen. Je neemt aanstoot op jouw eigen bevel.
Je betaalt terug voor het nemen van aanstoot. Je laat jezelf er niet mee wegkomen. Je slaat je eigen hand. Je straft jezelf met boosheid en wrok. Je bent er nog steeds van overtuigd dat iemand iets met jou te maken had. Jij hebt iets met jou te maken. Ik zou zeggen dat je jezelf genoeg gestraft hebt. Natuurlijk bedoel Ik dat jouw zelf opgelegde straf niet nodig is. Het mag jou nodig lijken omdat jouw ego het ego van een ander iets kwalijk neemt.
Alleen op het niveau van het ego neem je aanstoot zoals je gedaan hebt. Nu is de dag van aanstoot nemen ten einde. Het is geen liefde aanstoot te nemen. Het is geen liefde om pijn en boosheid en bitterheid jouw meesters te laten worden. Het is nu dat je leert liefhebben, niet als opoffering maar als de culminatie van jezelf, het stijgen van jezelf, van het ego naar liefde.
Niet langer neem je aanstoot. Het is voor jou niet langer mogelijk om aanstoot te nemen. Dit is niet precies hetzelfde als vergeven. Het is voor-vergeven. Het is zelfs niet dat. Het is de waarheid zien.
Echt, degene voor jou ben jijzelf, en Ik bedoel dat ook op het relatieve niveau. Degene aan wie je aanstoot neemt weerspiegelt jou. De persoon kan een spiegelbeeld van jou zijn. Als de persoon zo hebzuchtig is, dan ben jij hebzuchtig. Als de persoon voor je zo behoeftig is, dan ben jij behoeftig. Als de persoon voor je altijd eerst aan zichzelf denkt, dan is het ook zo bij jou. Als de persoon voor je de eerste in de rij wil zijn ten koste van jou, dan wil jij de eerste in de rij zijn ongeacht wat het een ander kost. Je zult zelfs de prijs betalen van gevaar en pijn en iemand anders er een verwijt voor maken dat die uit jou gehaald zijn.
Ik geef je geen instructies, geliefden. Ik zeg je dat je naar een nieuw niveau stijgt. Dit nieuwe niveau van bewustzijn omhoog brengen laat jou edelmoedig zijn. Niet langer hoef jij de eerste in de rij te zijn. Je wordt er tevreden mee anderen naar voren te leiden en er blij om te zijn. Jij verliest je integriteit niet. Je groeit in liefde en dus geef je gewoon natuurlijk meer liefde. De les kan moeilijk geweest zijn en toch is liefhebben nu gemakkelijk. Het is waar je bent.