God zei:
Zeg Mij, geliefden, hoe gaat het vandaag met je? Denk je aan Mij? Heb je Mij vandaag al opgemerkt? Heb je naar Mij gezocht? Wacht je op Mij?
Ik ben hier. Als je slaapt, ben Ik bij je. Als je wakker bent, ben Ik bij je. Tussen elke gedachte van jou, ben Ik bij je. Ik ben nu bij je. Mijn hart klopt in dat van jou en het jouwe in dat van Mij. We zijn samen. Nooit zijn Wij ooit gescheiden geweest.
Jij denkt dat je afscheiding kent. Jouw geest lijkt bovenop afzondering te zitten. Jouw geest heeft behoorlijk goed werk gedaan met speculeren over afscheiding en die op jou gestapeld. Het geeft niet dat afgescheidenheid een onmogelijkheid is. De eigenzinnige geest heeft afgescheidenheid tot thema genomen, haar jouw herkenningsmelodie gemaakt. Soms moet je afstand nemen van jouw waakzame geest en met de vlag van Eenheid zwaaien, zodat je hem ziet of er tenminste naar toe over leunt. Buig ervoor. Hijs hem. Laat de werkelijkheid van Eenheid in jouw hart sijpelen. Weet Wie er bij jou is. Ken Onze Eenheid. Accepteer haar.
Als de gedachten in jouw hoofd het je moeilijk maken, jou neerslachtig maken, op je hart trappen, jou het vertrouwen in jezelf en in Mij doen verliezen, dan moet je jezelf het plezier van een uitwisseling met Mij toestaan. Moet je jouw liefde voor Mij zowel als Mijn liefde voor jou handig betwisten? Wat levert jou dat op? Wat win je door het gevoel te hebben dat je helemaal alleen op een bergtop staat met niemand om zelfs maar naar te roepen?
Waarom zou je Mij uit jouw bewustzijn schudden? Waarom zou je eenzaamheid boven Mijn aanwezigheid accepteren?
Goed dan, wat als Ik ieder moment bij je ben, bij elke draai, bij elke gebeurtenis of niet-gebeurtenis? Wat als Ik altijd bij je ben en We nooit gescheiden zijn. Waarom zou je dat feit niet accepteren als je kunt, in plaats van de versies van een pijnlijk hart waar je jezelf aan onderwerpt?
Is het nu geen tijd dat je begon jezelf aan Mij bekend te maken en Mij aan je repertoire toe te voegen? Ik ben aan jouw zijde. Waarom dat niet weten? Waarom niet rechter op staan en aanspraak op Mij maken en een close-up eisen? God die lang geleden aanspraak op jou maakte, zo lang geleden dat je dat bent vergeten, of ervoor hebt gekozen het te vergeten, ervoor hebt gekozen je ogen te sluiten, ervoor hebt gekozen afstandelijk te zijn, ervoor hebt gekozen aan de zijkant te staan, ervoor hebt gekozen opzij of weg te gaan, ervoor hebt gekozen door de wereld te liften en niet de auto te zien waarin Ik stil houd maar liever een rit in een eenzame wagen accepteert, een wegpiraat die jou meeneemt rond het blok en niet verder.
Ik open de deur voor jou - alsof er een deur was die sluit. Ik heb een open-deur-politiek. Ik sluit niemand buiten. Ik sluit zeker jou niet buiten. Ik verwelkom jou. Je bent nooit niet welkom geweest. Dat is niet mogelijk, want Mijn liefde voor jou is zeker.
Misschien heb je een of andere wrok. Of misschien neem je het thema van Mij nooit echt in overweging. Misschien, misschien.
Steek je duim op en Ik zal langzamer rijden en je kunt in Mijn bescheiden wagen springen. Misschien aarzel je over een limousine. Ik trek op naar de trottoirband waar je nu staat. Je zult nooit willen weggaan. Ik zal jouw hart bezetten en Ik zal je geest vullen en je zult zien dat jouw gedachten overwegend gedachten over Mij worden. Je zult een hart hebben vol van God en ook een hoofd vol.