God zei:
Wat is eenzaamheid, dat ze jou volgt? Eenzaamheid zoekt iets. Als jij je eenzaam voelt, moet het zo zijn dat je naar jezelf zoekt. Je piekert rond op een binnenplaats terwijl je jaagt op jouw Ware Zelf. Jouw Ware Zelf is werkelijk niet in staat eenzaamheid te begrijpen.
Het concept van eenzaamheid bestaat alleen in de wereld. Eenzaamheid bestaat niet werkelijk. Je kunt een expert in eenzaamheid zijn en toch onderzoek je haar. Eenzaamheid bestaat niet in de Hemel. Ze bestaat in een deel van jouw geest. Het is een gedachte. Het is een verlangen naar kennis van je eigen ziel. Jouw ziel bestaat; jouw bewustzijn van de ziel misschien niet of niet genoeg.
En dus kijk je naar anderen om jouw eenzaamheid te stillen. Natuurlijk heb je iets gedaan terwijl je op Aarde bent.
Hoe dient dit concept van eenzaamheid jou? Het moet jou zeggen dichter bij jezelf te komen. Anderen nemen het knagende gevoel van eenzaamheid dat jou achtervolgt niet weg, tenminste niet voor lange tijd.
Het is mogelijk dat eenzaamheid jou iets vertelt dat je dient te weten. Misschien zegt eenzaamheid dat je een vreemde voor jezelf bent. Misschien zegt ze je dat je de maskerade van eenzaamheid alleen maar voor een poosje ingaat, zodat je eruit zult springen de Eenheid in.
Je wilt niet eenzaam zijn en toch sta je afzijdig. Juist dat gevoel van isolement duwt jou naar het gebied van de ziel, Hemel genaamd. Het is geen plaats, begrijp je. De Hemel is een toestand van zijn. Hij is binnenin je en het is binnenin je dat je hem vindt. Je vindt hem en toch lokaliseer je hem niet. Hij kan niet gelokaliseerd worden op de manier waarop je een adres in je stad kunt lokaliseren. En toch kun je de Hemel ontdekken, die altijd binnenin jou geweest is. Hij is een groot deel van jou. Hij is meer dan een deel. Hij is de drijfveer van jou.
Waar ga je heen en waar ben je geweest? Nergens. Overal. Je bent naar de Oneindigheid geweest en terug, en je verliet de Oneindigheid nooit, voor geen moment.
Eenzaamheid is onecht en toch ben je op het spoor van iets waars dat al in jouw bezit is. Wat eenzaamheid zoekt kan niet bezeten worden en toch is het van jou.
Eenheid, Eenheid, Eenheid.
Je staat op een kruispunt. De plaats ligt binnenin je. De twee naden van je zelf worden verbonden. Je bent klaar met Tweeheid. Dualiteit heeft voor jou niet het belang dat het eens had, en toch zul je het leven voller leven. Je bent niet van Eenheid gescheiden. Je scheidt je van dualiteit af.
Het is zogezegd zo, dat je bezit genomen hebt van Onze Eenheid. Je hebt afstand van Tweeheid of Honderdheid gedaan en je hebt samengewerkt met Eenheid.
Je hebt haar herkend als dat van jezelf, als jou toebehorend ofschoon ze nooit bezeten wordt. Het is tamelijk tegengesteld aan bezitten. Je bent een paleis binnengegaan, en je begint dit paleis waarin je je bevindt op te merken. Je begint net de gouden muren op te merken, behalve dat er geen muren zijn. Er is alleen de Onmetelijkheid van Eenheid.
Het is als een zee waarop je vaart. Het is als een hemel waar je naar opkijkt en ontdekt dat je boven in de lucht bent. Je reist door de galaxieën.
Alles is jou geworden of jij bent alles geworden, en toch is er niets. Je drijft op de zon. Je betovert de maan, of de maan betovert jou. Er is geen verschil tussen jou en de maan en alle andere schoonheid van het leven op Aarde.