God zei:
Waar reis je naar toe? Je gaat altijd ergens heen. Wat is jouw bestemming? Of je naar New York gaat of naar een kleine stad, de bestemming is hetzelfde. Je komt naar de Hemel toe. Je bent op weg.
Al het reizen is een metafoor om Mij te bereiken.
Alles in het relatieve leven is een metafoor. Alles in de wereld kan in een grotere betekenis genomen worden.
Vloerbedekking op de grond leggen is een metafoor voor de Aarde met zegeningen bedekken. Gordijnen voor je ramen hangen is om iets te hebben om doorheen te kijken en een grotere wereld te zien. Het gras maaien is de stevigheid van de grond onder je voeten bevestigen.
Je bent bezig jezelf klaar te maken voor het grote ogenblik als je jouw bril schoonmaakt en ziet wat je niet eerder had gezien. Nu, als je kijkt, is het zo eenvoudig, zo duidelijk, zo gemakkelijk. Je had alles, alleen zag je het niet. Als je het zou zien, zou je een wereld zien die zo verlicht en zo rijk is dat je zou opstijgen en vliegen zoals je, op een of andere manier, diep begraven, wist dat je dat kon.
Je zou door de lucht zeilen, en jouw gedachten zouden vleugels zijn. Je zou de wereld met je meenemen en haar bij de Hemel afleveren. Je zou een duif zijn, en je zou liefde zijn. Je zou nu niets missen. Je zou nu van alles houden. Je zou van jezelf houden en wat zou je lachen. Je zou niet kunnen geloven dat je eens niet zag wat je nu geweldig voor je ziet. Je zou om de grap lachen die je met jezelf had uitgehaald, en je zou hoger en hoger vliegen en je hart zou vol zijn en jouw lachen zou overal in overvloed aanwezig zijn.
Je zou je voeten in de oceaan weken, en nog zou je licht als lucht in de Hemel zijn. Er zou nergens een tegenstrijdigheid zijn. Er zouden geen Waaroms en Waarvoors zijn. Er zou vlammende liefde zijn en er zou niets anders zijn om te willen en niets anders om te weten. Jouw hart zou vol zijn en je zou steeds weer opstijgen, alleen om neer te strijken en te zegenen als een vlinder en dan met de vleugels van jouw hart te slaan helemaal naar de Hemel. Het zou zelfs geen minuut weg zijn.
Dit is de onmiddellijke bevrediging die je lang gezocht hebt. Ze zal opeens komen. Je zou weten dat opeens geen ruimte laat voor vroeger of later.
Dit is geen tijd en dit is geen ruimte. Je bent daar uit. Niet langer klemmen ze jou vast.
Je kunt dit hebben terwijl je als mens op Aarde leeft. Er is hier geen tegenstrijdigheid. Het is een en hetzelfde. Je hebt steeds in de Hemel gewoond, alleen keek je niet. Je keek naar bezwaren. Eerlijk, je vergat te kijken.
Vroeger dachten jij en Ik verschillend en nu denken We op dezelfde manier, We zien gelijk, We zijn net zo groot. Toen je jouw hart overgaf, gaf je jouw gevechtsmanieren over. Je gaf natuurlijk niets op. Je won alles wat je ooit verlangde. Je ging omhoog naar de eerste-klas. Die was er altijd om in over te gaan.
En nu strijk je een poosje neer. Nu doe je je schoenen uit en ga je blootsvoets. Natuurlijk ga je blootsvoets in de Hemel. Je dacht toch niet dat je ging winkelen en schoenen kocht? In je schoenen zijn je voeten. Onder je voeten is de Hemel. Dat is net zo waar voor asfaltwegen als voor de Hemel.
Je schittert van de ene zee naar de andere. Je bent de groene weiden. Je bent steeds in de Hemel geweest en nu weet je het en nu blijf je er.