God zei:
Was het niet altijd de eenvoudige jongste zoon die in sprookjes de overwinning behaalde? De oudere broers dachten dat ze slim waren. Ze wisten alles en de jonge broer wist niets. Maar wie was een sufferd? Niet de jonge broer. Hij won het goud, de mooie hand van de prinses, en het domein van de Koning. De oudere broers werden overwonnen en vaak verbannen. Waarvan werden zij verbannen?
Het is niet verstandig teveel te weten en te denken dat je op anderen voor ligt. Eenvoud overwint. Ingewikkeldheid denkt zo slim te zijn, maar dat werkt er tegen. Handigheid is niet in jouw hoogste belang. Knapheid is zichzelf te slim af. Knapheid neemt geen recht pad. Ingewikkeldheid is niet eenvoudig. Ingewikkeldheid is sluwheid.
Onschuldig, weet je niet alles. Onschuld is openhartig. Onschuld staat open voor wat komt. Knapheid veronderstelt en gluurt achter deuren.
Wees de onschuldige jonge broer.
Wie is er onschuldiger dan Ik? Ik ben op één spoor en dat is het spoor van liefde. Ik ontdekte niet alles.
Ik ging gewoon aan de slag en schiep de wereld. De wereld deed zichzelf recht en de zwaartekracht werd geboren en paden van de zon, maan en sterren namen hun plaats in. De planeten en dergelijke stelden zich op en liepen als een klok. Zeeën werden bewaterd en er werd zout aan toegevoegd, en het leven begon en allerlei dingen ontstonden.
Het belangrijkste van allemaal waren menselijke wezens die met een knip van Mijn vingers ontstonden. Hoe kan het dat menselijke wezens de belangrijkste van allemaal zijn? Dat kan omdat Ik jou naar Mijzelf gevormd heb. Ik maakte jou van pasteitjes en gaf jou heerschappij over, nou, over alles. Ik maakte geen ontwerpen. Ik plande niet. Ik zei: "Ik wil menselijke wezens", en dus verscheen Adam die de uitdaging van de Tuin van Eden overnam. Een rib werd van Adam weggerukt en Eva werd aan hem toegevoegd en zij werden één op de manier waarop boomstammen soms verstrengelen en in een omhelzing gesloten. Twee bomen als één, hart-omstrengeld.
Talrijk als jullie zijn mogen, je bent Eén Ondeelbaar Geheel. Je danst een quadrille. Je doet je armen omhoog en je slaat je ogen op en je plaatst je als je danst op een lijn met de sterren. Vanuit Mijn hart kwam je. Vanuit de sterren kwam je en je zwaait het Universum samen hoger en hoger tot alles beweegt op het kloppen van Mijn hart. Alles bestaat in Mijn hart en allen richten hun oren op Mijn hart en leunen in Mijn richting. We slingeren en zwaaien.
Welke andere richting is er dan waar Ik ben? Wie anders is er om te horen? Geboren vanuit Mijn hart, ben jij Mijn pracht. Jij bent Mijn mooie Wezen, Mijn mooie Aard-Wezen oneindig vanuit Mijn hart en naar Mijn hart, dat de liefde in Mijn hart laat wervelen en draaien en liefde openbaart als popcorn, als liefde die geheel onbekend is aan zichzelf, zo natuurlijk, zo eerlijk, zo onschuldig, een bloem van liefde die naar de zon reikt en haar stralen overal uitstort als het licht van de zon of de mist van de zee.
Waar kan liefde gevonden worden als het niet in jouw hart is? Waar kan liefde niet gevonden worden waar Ik ben? En waar ben Ik niet? En waar ben jij niet, eenvoudige jonge zoon of dochter?
Wat anders dan liefde is van belang? Wat heelt alles? Wat overtreft alles en maakt alles mooi?
Wat denk je dat het leven is? Het is geen wedstrijd. Het leven is een gelegenheid voor liefde om zichzelf te kennen. Er is geen uitvoering om indruk te maken. Liefde, eenvoudig, elegant, liefde voor allen en allen voor liefde en de wereld aan je voeten. Hoe maak je het?