God zei:
Hoe scheid je de wereld van haar mensen? Er is de Aarde en er zijn mensen. Samen zijn zij dat wat de wereld vormt. Ik schiep de wereld. Ik zette haar in beweging. Ik schiep formules zodat de mooie Aarde en haar mooie bewoners samen wat mooi zouden dansen. Ik gaf jou vrije wil, zodat je een dans van jouw keuze kunt dansen. Ik praatte jou niet een bepaalde dans aan. Jij koos de dans die jou bevalt. Je kunt zeggen dat de dans die je danst jou niet bevalt, en toch, geliefden, je koos hem, want je danst hem. Hoe je danst is aan jou. Ik zorgde voor het orkest. Ik zorgde voor de dansvloer. Ik gaf jou benen, de energie, het ritmegevoel, en toch kun jij alles ontwikkelen. Hoe dan ook, jij bent een kracht in de wereld.
Het is niet de bedoeling dat je passief bent. Een muurbloem hoeft niet te zitten wachten tot haar wereld verandert. Degenen die dansen kiezen ervoor te dansen. Het is niet aan jou om te wachten tot het leven jou hier of daar neerploft. In het leven wacht een muurbloem om gekozen te worden en ze ziet het helemaal als de trekking van een geluksgetal. Geluk lijkt inderdaad te bestaan en toch kun jij het leven dat je werkelijk wilt naar jou toe trekken.
Dansen in het leven hoeft geen dansen te zijn. Je kunt van bergbeklimmen houden. Je kunt de voorkeur aan tafeltennis geven. Volg je hart, geliefden. Je hoeft niet zo'n gretige bloem van de wereld te zijn. Wees een leider, en breng de wereld vooruit.
Jouw geluk in het leven doet er voor de wereld toe. Je hebt een verantwoordelijkheid. Je hebt een taak te vervullen. Hij werd voor jou gemaakt. Je vindt je roeping door geluk. Als er niets is wat jou op het ogenblik geluk geeft, zou jij het kunnen zijn die teveel over jezelf en jouw gebrek aan geluk nadenkt.
Ik heb de wereld voor jullie gemaakt. Zul je het leven bij de schouders pakken en het optillen? In plaats van erop te wachten tot er iets in de wereld verandert, verander jezelf. Verander jouw bedoeling. Als je een radar bent, heb je een groter scherm. Als het leven tobben en zwoegen is, had jij daar iets mee te doen. Maar dat doet er niet toe. De vraag is nu: Hoe ga je verder?
Het enige wat je moet veranderen is jouw eigen denken. Als je de wereld wilt veranderen, verander dan jouw kijk erop. Verander jouw kijk op jezelf. Je hoeft geen valse schijn te wekken of helemaal geen schijn. Wees eerlijk. Wees eerlijk tegen jezelf. Het kan lijken dat de wereld jou wil kleineren. Wees dan nederig. Dat het leven jou nederig maakt betekent niet dat je vernederd wordt. Het leven maakt jou waakzaam. Het is mogelijk dat hoe de wereld op jou reageert, aangeeft welke weg je moet gaan. Je moet zeker omhoog gaan.
Nederig zijn is een goede plaats om vanuit te beginnen. Van alles zeker zijn is niet zo'n goede plaats. Als je nederig bent, kun je verantwoordelijkheid voor je leven nemen. Arrogantie maakt het moeilijker. Als je de wereld van alles de schuld geeft, als je omstandigheden van alles de schuld geeft, ontken je jouw verantwoordelijkheid tegenover jezelf en tegenover de wereld. Het ego is hier natuurlijk een factor. Het ego zou jou jouw verantwoordelijkheid voor jezelf laten verwaarlozen.
Denk niet aan schuld. Denk aan verantwoordelijkheid. Je bent verantwoordelijk voor jezelf. Anderen de schuld geven is een manier om excuses voor jezelf te maken. "Ik heb het niet gedaan", zeg je. "Zij deden het", zeg je. Als je de wereld de schuld geeft, als je anderen de schuld geeft, doe je het belang van jezelf teniet.