God zei:
Wat als je echt aannam wat Ik zeg? Als je de waarheid van Mijn oordeel over jou geloofde, zouden er dan schurken zijn? Wat zou de zin ervan zijn? Amusement? Ondeugendheid?
Wat zou de zin zijn van onvriendelijkheid, oordeel, schelden, pesten, opsluiting? Wie zou er zelfs aan die dingen denken en waarom zou iemand dat doen? Waarom doet iemand dat nu?
Zelfs als je niet in jouw waarde gelooft, waarom zou je geloven dat er waarde ligt in onnadenkend of harteloos zijn? Misschien geloof je nu niet in hun waarde.
Denk alsjeblieft niet voor een ogenblik, dat Ik voorstel dat je bestudeerd papperig of zo overduidelijk vriendelijk bent, op het leugenachtige af. Soms is het vriendelijker te zeggen wat je denkt dan erom heen te draaien. Het is vriendelijker iemand te laten weten wat er speelt dan het te laten hangen. Het is vriendelijker naar de ander toe, en het is vriendelijker naar jou toe. Waarachtigheid kan vriendelijk zijn. Kwetsend zijn is een ander ding. Zowel hartelijkheid als kwetsend zijn komen van jouw zelf-perceptie.
In geen geval suggereer Ik dat je alles en wat dan ook verbloemt. Vriendelijkheid komt van binnenuit, geliefden. Vriendelijkheid is geen voorwendsel van vriendelijkheid. Vriendelijkheid is niet blind. Het is niet vriendelijk van een lerares om haar studenten te laten spieken. Het is niet vriendelijk te doen alsof alle handelingen juist of verdedigbaar zijn. Medelijden is geen vriendelijkheid. Dezelfde woorden kunnen vriendelijk of onvriendelijk zijn, afhankelijk van de bedoeling van degene die ze zegt en afhankelijk van de ontvanger van de woorden.
Natuurlijk doe je zoveel mogelijk je best. Zoveel mogelijk je best doen is echter niet bedoeld een excuus voor jou te zijn. Als je een fout maakt, vergeet het en weet van dan af aan beter.
Neem het tenminste aan, als Ik je zeg dat je een sterk, geen zwak persoon bent. Vind het bewijs van jouw kracht en bouw daarop.
Vriendelijkheid betekent ook niet excuses voor een ander maken. Als je kind vuile handen heeft, is het niet in het belang van het kind te doen alsof hij zijn handen gewassen heeft, noch is het vriendelijk als je doet alsof ze schoon zijn. Tegelijkertijd, is het niet waar dat zindelijkheid na Godsvrucht komt.
Wees vriendelijk zonder dat je jouw handelingen als vriendelijk vaststelt. Je bent vanzelfsprekend een specialist in vriendelijkheid. Je bent geen performer van vriendelijkheid. Je bent geen acteur van vriendelijkheid. Je bent vriendelijk. De aardigste woorden hoeven niet vriendelijk te zijn, tenzij ze uit de bron van jouw bewustzijn komen. Teerhartig is niet bepaald hetzelfde als vriendelijk. Jouw teerhartigheid kan maar een manier van spreken zijn. Het kan jouw manier zijn om van verantwoordelijkheid weg te lopen. Vriendelijkheid is niet bedoeld een cape te zijn die je om doet.
Het is niet Mijn voorstel dat je een robot van vriendelijkheid bent. Vriendelijkheid is bedoeld iets te betekenen.
Vriendelijkheid is respect. Ik verwacht dat je eerbiedig bent naar jong en oud en eerbiedig naar jezelf toe. Doen alsof is geen vriendelijkheid. Heb Ik dat punt duidelijk genoeg gemaakt?
Een hart van goud is een hart van goud. Het is niet een hart van tin dat goud geschilderd is. Vriendelijkheid is geen schijn.
Niet iedereen kent de weg in New York. Er is geen reden te doen alsof. Ook moet je geen bluffer zijn, wat vriendelijkheid betreft. Tegelijkertijd moet je vriendelijkheid uitproberen. Je moet het in praktijk brengen.
Leer van de grote leraren, de Groten, en wat zouden zij doen? Ze waren toch geen sullen? Ze waren standvastig en liefdevol. Ze waren duidelijk. Ze streken niet maar iedereen over het hoofd. Bepaal wat vriendelijkheid is, en volg het.