God zei:
Ik spreek tot al Mijn kinderen als Ik jij zeg. Jij betekent elk en ieder van jullie, de ontwikkelde, de onontwikkelde, de dove, de stomme, de afvallige en de heilige.
Ik spreek vanuit die speciale plaats in je hart die eeuwig is. Het is de bijzondere essentie die geest, ziel, Wezen, de Waarheid van jou, genoemd wordt. Dit zijn helemaal niet jouw gekwetste gevoelens. Het is verder dan gevoelens, ofschoon het gevoeld wordt. Je moet weten dat je een essentie in je hebt, die veel meer is dan vaste Aarde, solide geest, solide hart. De ziel van jou is veel meer dan al het andere samen, honderdduizend keer meer. Ze is stil. Ze is ongezien en toch is ze het wetend deel van jou.
Ik moet deel zeggen, maar je moet weten dat de ziel waarvan Ik spreek veel meer is dan een deel. Ze is het geheel van jou. Ze is het geheel van het bestaan. Ze is veel meer dan de parade van jou op Aarde. Ze is existentieel. Ze is bovenzinnelijk. De dichters spraken erover. Zonder dat je de betekenis in woorden kent, ken je de betekenis. Je bent ontwaakt tot de essentie. De betekenis heeft geen woorden. Ze gaat woorden te boven. Ze gaat identificatie te boven. Ze is essentie. Dit is het niveau waarop Wij communiceren.
Je hoort Mijn liefde. Ze vibreert. Ze vibreert de Aarde. Ze vibreert jou. Zoals pruimen uit bomen vallen, vang je Mijn liefde in woorden. Mijn liefde fluit in jouw hart, en jij vertaalt het fluiten in woorden die je kent. Jij bent een God-sensor. Jij bent een vertolker van Mijn liefde, en je vertaalt Mijn liefde in woorden. Vanuit dieper dan taal, vertaal je Mij in woorden. Je kent Mij voorbij woorden. Je hoort Mij in die geheime stille plaats in je hart en je geest vertaalt Mijn liefde in woorden. Ik spreek een andere taal, begrijp je. Ik spreek in de oorsprong van taal. De dichtstbij komende beschrijving ervan zou zijn een zekere vibratie, een neuriën. De hele natuur is zich bewust van Mijn neuriën. Jij bent deel van de natuur net zoveel als de vogels die Mij vertalen in lied. Jij en ieder schepsel op Aarde vertalen Mij de hele dag door en ook in dromen 's nachts en je hele leven lang op Aarde.
Je kunt denken aan het vertalen van Mijn liefde als naar Mij uitkijken, naar Mij uitzien, naar Mij zoeken, Mij willen leren kennen als je Mij steeds al zo goed kent. Je zoekt naar een ander niveau van Mij. Een wereldniveau van Mij, niet een dieper niveau, want je kent Mij heel goed tot in de punten van je tenen. Iedereen kent Mij. Iedere nieuwgeborene, ieder kind, iedere man en vrouw, iedereen die je kent en iedereen die je niet kent, kent Mij. De massa's kennen Mij. Niemand zou kunnen bestaan zonder Mij te kennen. Het is gewoon dat je op een oppervlakkiger niveau niet echt in staat bent Mij te begrijpen, want Ik ben natuurlijk ongrijpbaar.
Echter, Ik ken jou. Ik ken jou diep. Liefde kent liefde. Ik BEN liefde, en toch ben Ik liefde boven wat jouw geest als liefde kan insluiten. Ik ben het Beminnenswaardige. Ik ben het Herkenbare, en toch denk je dat Ik het Onbekende ben. Jouw geest denkt dat Ik het Onbekende ben. Ik kan niet gevonden worden, echt gevonden, in het woordenboek, want niemand kan Mij beschrijven op het niveau van de Aardse Geest.
En dus ben je met Mij doordrongen in die opmerkelijke plaats in je hart, die plaats - Ik zeg plaats bij gebrek aan een beter woord - waar Ik altijd ben, en waar jij ook bent, onuitwisbaar de Mijne.