God zei:
Mijn hart klopt binnenin jou. Wat valt er anders te zeggen? Wij zijn Eenheid, en We slaan op de maat ervan. Er is een oneindig ritme van leven, en jij bent het ritme en jij bent het leven dat zichzelf op Aarde uitrolt. Wij dansen op de maat van Mijn hart. Je kunt proberen dat niet te doen. Je mag willen denken dat je op Aarde soeverein bent. In zekere zin ben je dat. Aan de andere kant is jouw piepkleine zelf een cartoonfiguur, helemaal opgeblazen, klaar voor de volgende dolle streek waar je de schitterende held of duistere boef of zelfs het slachtoffer van het leven bent.
En toch ben je, zoals je altijd was, een groter symbool van Mij. Kleinheid is niet je ware aard. Kleinheid is maar een charade van jou, die Grootheid bent. Je zet jezelf op een voetstuk waarvan je af blijft vallen, maar de hele tijd sta je met Mij hoog boven de wereld waar je niet af kunt vallen behalve in jouw perceptie. Er is geen mindere God. Je bedacht er echter een, die wild met zijn armen slaat en handelt alsof hij zichzelf in stand houdt. Je vergeet de Auteur van jezelf en je probeert jezelf te bedenken terwijl je je weggaat, en je valt op je gezicht.
Individualiteit kan mooi zijn, bekoorlijk, interessant enzovoort, en toch is individualiteit maar een klein blijk van jou die groot bent, als je dat maar wist. Als je het wist, zou je tot grote hoogten springen, en je zou weten dat je "boven jan" was. Je zou ophouden met individualiteit te fiedelen, en rechtop staan, over grote gebouwen springen, je verheffen tot de staat van Grootheid, die de Waarheid van jou is. Individualiteit is valse schijn, een treurspel dat zichzelf voordoet als een sjofele ster in het leven. Wie is de Ster van het Leven, geliefden? Het is niet jouw individualiteit. Het is de God van binnen. Gooi jouw God-gegeven zelf niet weg omwille van een minder verzonnen zelf, dat voorgeeft alleen de buitenkant van het leven te kennen en dat beschouwt als alles wat er is, en zo zichzelf klein maakt.
Ik koos jou uit om Mij op Aarde te vertegenwoordigen. Dit is de missie waarop ik jou stuurde. Kondig Mij in de wereld aan. Kondig Mij de hele dag aan. Herinner je Wie Je Bent, en je zult Mij aankondigen. Je zult het worstelende karakter dat je speelt loslaten en een hogere berg beklimmen en de top bereiken, niet voor jezelf, maar voor Mij.
Gaandeweg zal jouw individualiteit afstijgen en je zult de Regenboog van Grootheid berijden. Jouw individualiteit is niet jouw baas. Je hoeft haar niet langer trouw te blijven. Stap uit de haveloze mantel die je gedragen hebt, en stap in de gewaden van Grootheid die jou echt passen, en Mij passen, en de wereld passen.
Je hebt je in de schaduw verborgen. Je hebt de Waarheid voor jezelf verborgen, en daar ben je goed in geweest, nietwaar? Je hield jezelf voor de gek. Je hield de meeste anderen voor de gek. Je hebt Mij nooit voor de gek gehouden. Ik weet waarvan je gemaakt bent. Ik ben nooit van de Waarheid van Wie Je Bent afgeleid.
Je nam een omweg, dat is alles. Er is niets veranderd behalve dat je een omweg nam. Je nam een heel klein pad, of je ging door de jungle, en je dacht dat is alles wat er is, of alles wat er voor jou is. En toch, kun je al de tijd en nu naar een hoger pad reizen en jouw missie op Aarde vervullen. Alles wat je moet doen is je hart met het Mijne verbinden, en dan zal de Waarheid van jou door jou gekend worden. Ken haar. Ken haar nu. Vroeg of laat zul je haar leren kennen. Waarom niet nu?