God zei:
Mijn kinderen, geloof in jezelf. Dat is hetzelfde als zeggen, geloof in de boodschappen die je van Mij ontvangt. Geloof in je gehoor. Geloof in de prikkels die je ontvangt. Luister naar het trommelen van je hart.
Jouw hart is niet oude gewoontes. Oude gewoontes zijn van de geest, naar het lichaam getelegrafeerd. Het hart is voor altijd nieuw.
Het hart zal je zeggen wanneer linksaf te gaan en wanneer rechtsaf te gaan. Het hart zal je zeggen waar om te keren. Het hart zal niet wachten. Het hart hoeft er niet over na te denken. Dit is geen bevlieging waarover Wij spreken, het is hartrichting.
Iets zal goed voelen en iets anders niet. Geen geweten dat je is onderwezen en aangeleerd, dat is het niet. Het is meer dat je je vinger op een watertuit gehad hebt. Met je vinger op de kraan, stroomt het water niet recht. Neem je vinger eraf en het water vloeit juist. Je hoeft niet te denken om het verschil te weten. Laat prikkels door jou heen stromen, en er zal geen tijdsverloop en geen onzekerheid zijn. Er zal geen verbazing zijn. Er zal ontvangen zijn. Er zal horen zijn.
In de oude verhalen ging de zoon op reis, en hij kwam aan bij zijn bestemming. Hij had geen afgebakende kaart. Maar hij vertrok en bleef doorgaan. Hij ontmoette deze en gene, en onderweg had hij hulp. Hij vond zijn prinses en hij vond zijn schat. Hij kende de stand van zaken niet. Hij wist niet waar zijn schat lag, maar hij begon zonder aarzelen aan zijn reis en was trouw aan zijn hart.
Onderweg kreeg hij hulp. Soms ontving hij goede raad. Soms was die verkeerd. Hij moest leren altijd naar de waarheid achter de woorden van advies te luisteren. Hij moest zijn hart geloven en geloven in zijn hart door ernaar te luisteren.
De waarheid is, dat Ik zijn reis leidde en zijn bestemming was verzekerd. En zijn reis was het luisteren naar zijn hart en een gouden koninkrijk binnengaan waar alle schatten lagen. Zijn reis was een reis. Een reis is een loslaten en een nieuwheid binnengaan.
Hij had alles wat hij voor zijn reis nodig had. Hij had zijn hart van goud en het wenken van zijn bestemming. In verhalen is het vaak de eenvoudige jongste zoon die de schat vindt. De oudere zoons weten teveel, en dus leggen ze het af. Ze hadden vooropgezette ideeën en ze gingen in de verkeerde richting. Ze vertrokken om te overwinnen en niet om te ontdekken. Maar de jongste zoon, nieuwer aan de wereld, heeft een puur onschuldig hart en zijn ogen begroeten de wereld. De onschuldige zoon heeft nog niet geleerd zijn zuivere hart te wantrouwen of het beter te weten.
In de ogen van de wereld werd hij vaak beschouwd als eenvoudig, onwetend, naïef, dwaas, en lachwekkend. De oudere zoon werd gezien als wijs op de manieren van de wereld, en de wereld had vertrouwen in hem en niet in de onschuldige zoon. De oudere zoon had zelfvertrouwen. De jongere zoon had vertrouwen in zijn reis.
De oudere zoon in de verhalen symboliseren de wereld en de wereld symboliseert het intellect. De eenvoudige jongeling symboliseert het hart. Dus deze verhalen zijn verhalen van geest en hart. Het intellect zal jou niet brengen waar je heen wilt. Het intellect is een omweg. Het houdt je op.
Het hart zal je brengen waar je al heen ging. Wees het hart niet te slim af. En hou de aandacht van je hart niet op kleine dingen gericht, wat te eten en wat te dragen. Jouw hart wil grotere keuzen maken. Het wil zijn reis. Het wil onderweg niet te vaak stoppen, want jouw reis zoekt zichzelf.