God zei:
Wat als alles in de wereld precies zo bedoeld is als het is? Zou dit kunnen? Zou het kunnen dat alle fouten die je in het verleden gemaakt hebt geen fouten waren, dat je, zonder het te weten, iets in gang gezet hebt dat nieuwe gezichtskringen zou openen? Zou dit kunnen? Wat is dit jammeren over jouw aandeel in het verleden, groot of klein? Ik zal je zeggen dat je over niets hoeft te jammeren, maar Ik veronderstel dat wat Ik zeg jou niet zal tegenhouden.
Aan de andere kant, tob je niet over elke spel- of typefout die je maakt, en dat moet ook niet. Je maakt geen ophef over elke spelfout. Goed, dus er was een spelfout en je hebt hem op tijd gecorrigeerd, of niet. Maar, ach, als de spelfout die je maakte gebeurde bij een schrijfwedstrijd voor het oog van anderen, dan kan het je nog steeds dwars zitten, hoe je zo'n fout hebt kunnen maken, werd weggestuurd, verdreven, en van het podium af moest, wat, ondanks je flinke uiterlijk, je van streek maakte. Steeds als je eraan denkt, raak je weer van streek. Je vraagt je af hoe anders jouw leven nu zou zijn als je de beste schrijver van je school, je stad, staat, land, wereld enz. zou zijn. Maar, geliefden, als je het goed beschouwt, hoe belangrijk is jouw winnen of, zoals je zou zeggen - en Ik niet zou zeggen - je verlies?
Natuurlijk zijn er andere vermeende verliezen die zwaarder wegen dan jouw spelling, het verlies van een ouder of ledemaat of het een of andere hartzeer. Laten we dieper hartzeer even opzij zetten.
Ik vraag je: Hoeveel spijt is werkelijk wrok? Ik veronderstel dat je kunt zeggen dat spijt waardiger is dan wrok. In beide gevallen, is er een overwicht van het verleden, je wenst het te helen, wenst dat je de laatst overgeblevene op het podium was geweest en al het donderend applaus had gekregen. Hoe dan ook, klap voor jezelf. Je bent de schrijfwedstrijd ingegaan. Je blunderde in het leven. Goed van jou, zeg Ik, Goed van jou.
Jij zelf bent veel dienstiger dan gebeurtenissen van het verleden. Wat je doet zo gauw je van het podium bent is veel belangrijker dan de spelfout die je maakte, en toch, klaag zelfs niet over je tranen en je gevoel van verslagenheid. Doe dat in de oude plunjezak van het verleden.
De raderen van het leven zijn altijd-draaiend. Het verleden liet jouw fout lang geleden los. Het verleden blijft niet over jouw fouten inzitten. Het verleden is tot nieuwe zogenoemde fouten en nieuwe zogenoemde successen overgegaan. Het verleden klemt zich niet aan zichzelf vast. Jij bent degene die zich vastklemt en los moet laten.
Wat zou het voor je betekenen als de betekenis van een gebeurtenis lang voorbij is en jij haar naar bed kunt brengen?
Zelfs als je een oorlogsveteraan bent en een groot held was, ook dat moment is voorbij en een ander moment in non-tijd vindt nu plaats. Dit is een geschikt moment. Het verleden is niet geschikt. Het is het verleden. Laat het verleden het lang-vergeten verleden worden. Het kan zijn dat jouw toekomst afhangt van jouw loslaten. Leer een nieuw lied, geliefden, en zing het.
Ongeacht wat het verleden geweest is, je bent nu op een centraal punt. Beschouw elk moment nu als een keerpunt, en keer. Je zult je leven omkeren. Hoe prachtig om het verleden los te laten en het te laten waar het hoort. Hoe prachtig nieuw licht in je leven te laten of beter nog, regelrecht het nieuwe licht in te lopen. Laat vandaag de dageraad van je leven zijn. Ik zie jouw licht boven de horizon. Gefeliciteerd, je begint vandaag je leven.