God zei:
Jij denkt dat Ik het ben die je eerbied verschuldigd bent en toch is dat niet zo. Ik eer jou, omdat Ik jou geschapen heb. Ik hou van Mijn schepping.
Liever dan Mij te eren, vraag Ik je de wereld en de mensen erin lief te hebben. Zij zijn net als jij, ze streven naar meer, streven naar perfectie, streven naar vrede, naar liefde, en weten niet altijd hoe er mee om te gaan.
Wat doet jouw eerbied voor Mij er toe? Wat is daar de betekenis van als het niet op de relatieve wereld wordt toegepast? Waarom zou Ik jouw eerbied überhaupt willen? Ik wens niet vereerd te worden. Ik wens niet gevleid te worden.
Wij proberen de wereld een beetje minder relatief te maken, of zou Ik moeten zeggen, Wij wensen de wereld dichter bij de Hemel te brengen, waar iedereen met iedereen verwant is, waar iedereen familie is. Als Wij zeggen de relatieve wereld, wordt de voorwaardelijke wereld bedoeld, waar het ene van het andere afhangt. Net als blokken, de een boven op de andere, valt de relatieve wereld om omdat er niet aan een voorwaarde werd voldaan of er niet goed genoeg aan werd voldaan. Aan ongeschreven, ongespecificeerde, onbekende verwachtingen worden niet voldaan. De blokken vallen om zonder dat jij je ervan bewust bent dat het kan gebeuren. Je bent zo bezorgd, en toch zag je het omvallen niet aankomen. Je bent verbijsterd. Waardoor je verbijsterd bent is je eigen reactie. Je neemt iets als zwaarwichtig op wat iemand anders niet doet, en dus zie je hun weg als een slechte aantekening voor hen. Misschien denk je dat je geëerd moet worden.
Niemand hoeft vereerd te worden, maar het is voor het leven waar men eerbied voor moet hebben. Is het zo bijzonder dat Ik naar de Aarde kom in vele vormen en vermommingen, soms als je Mij het minst verwacht?
Hoe vaak heb Ik op je deur geklopt, en herkende je Mij niet?
Ik vraag je, waarom Mij in de Hemel vereren en Me kwaad aankijken op Aarde? Je kijkt zelfs kwaad naar je zelf op Aarde. Je ziet jezelf niet echt als veel zaaks, net zo min als je anderen in hun ware licht ziet. Ik ben de Waarheid en Ik ben de Weg. Ik ben de Weg naar jou, en er wordt door ieder Wezen op Aarde over Mij gesproken en onderhandeld. Als het op Mij aankomt, hebben hoog en laag geen betekenis.
In ieder geval is het zeker dat je wat eeuwig waar is hebt onderschat en hebt overschat dat wat jou blind maakt voor wat eeuwig waar is.
"Hebt elkander lief" is de kreet door de eeuwen heen geweest. En toch is er een andere kreet geweest: "Ieder mens voor zich". "Iedere familie voor zich". "Ieder land voor zich". Er is zelfs een kreet: "Iedere planeet voor zich".
De drie musketiers hadden het bij het juiste eind. Zij waren er dichtbij. "Allen voor één, en één voor allen".
De manier waarop de wereld zichzelf nu behandelt is alsof je dacht dat je tenen geen deel van jou waren, dat ze niet van jou waren en dat ze op een of andere manier niet dichtbij je waren, misschien zelfs dat ze een vijand waren, en dat ze zich opdrongen. Als je je tenen niet als een deel van jou zag, zou je een keu kunnen pakken en ze stuk slaan. Au, hoe snel zou je weten dat je tenen deel van jou zijn. Je zou de pijn voelen. Je zou weten dat je tenen van jou waren en je ervan moet houden als van jezelf.
Als het op andere mensen aankomt, als je tegen ze bent uitgevaren, kan het lang duren voordat je de pijn van je aanval op jezelf voelt. Er is tijd voor nodig om mededogen te leren. Dicht het gat, geliefden, Voel Mijn liefde, en eer hen die Ik liefheb.