God zei:
Je jammert over het verleden.
Gloria, je ziet de maanden van mooie Heavenletters gebaseerd op vragen en Mijn antwoorden op die specifieke vragen - en nu onderbreek Ik je. Ik zeg, Leg ze neer. Ik onderbreek jouw geplande koers en geef je een andere, en je stopt en denkt: "Maar al die neergeschreven boodschappen van God dan? Wie zal ze zien? Waar zullen ze heen gaan? Al Gods wonderlijke woorden van liefde en wijsheid ...". Je verlangt ernaar dat de wereld ze ziet en je huilt om hun anonimiteit.
Mijn liefde is niet verloren. Mijn wijsheid is niet verloren. Woorden die zijn neergeschreven worden nog niet gezien. Dat is alles. Maar ze zijn geschreven en hun liefde richt zich op de wereld en lichtte de wereld op. Maar dat was gisteren, en vandaag is vandaag. Heb Mijn liefde nu. Mijn aandacht is verder gegaan en dat moet ook die van jou. Het is een kwestie van Mijn aandacht, en Mijn aandacht is nu gericht op jouw versnelde groei, niet op jouw vasthouden. Vasthouden aan wat je dacht, zelfs dat van gisteravond, is niettemin vasthouden aan het verleden. Vasthouden aan wat je gisteren verwachtte is hetzelfde als vasthouden aan een vroegere liefde. Alles moet verder gaan. Wat je gisteren wilde is niet meer ter zake dienend dan wat je tien of twintig jaar geleden wilde.
Je graaft het heden op, niet het verleden. Blijf niet op dezelfde plaats graven.
Als je Mij volgt, moet je snel bewegen, want Ik beweeg snel. Mijn visie omvat heelheid en blijft nergens steken. Nu loop je sneller door het leven. Nu houd je jezelf niet meer in. Je slaat de illusie van tijd over en gaat het heden binnen.
Hou aan Mij vast. Hou niet aan het verleden of zelfs gisteren vast, zelfs niet het verleden van een uur geleden. Jouw voorbije visie is niet jouw veiligheid. Jouw veiligheid is Mijn visie, en je gaat jezelf ervoor openstellen, voor mijn visie, voor Mijn uitgestrektheid. Je stapt uit je omheiningen.
Dit is een alarm-brief dag. Vandaag is het dat.
Vraag jezelf niet waar je aandacht op gericht was. Vraag jezelf: "Waar is Gods aandacht?" Zeg dan tegen jezelf: "Dat is waar ik de mijne op richten zal." Je weet dat Mijn aandacht niet is bij wat Susie gisteren tegen je zei of wat Donald deed of bij de sleutels die je verloren hebt of de teen die je gestoten hebt. Mijn aandacht is bij jou op een veel grotere schaal. Ik open jouw leven op dit moment. Ik sluit het niet. Ik pauzeer niet. Ik loop snel en Ik zeg: "Kom met Mij mee". Draal niet. Genoeg van waar je geweest bent. Nu komt er meer. Nu komt jouw mooie hart dat naast het Mijne slaat. Denk aan Mijn vooruitgang en help Me jouw vooruitgang te helpen. Weest mijn welwillend gezelschap van dit moment.
Je weet niet waarheen Ik je zal brengen. Je hebt geen uitgestippelde route nodig. Je hoeft geen vragen te stellen. Je hebt geen details van aankomst enzovoort nodig. De datum van jouw vertrek is nu. Dit is wanneer je naar Mij toekomt. Wees niet bezorgd. Ik weet waarheen We gaan. Ik ken Onze bestemming. Ik ken Onze stopplaatsen. Je zult het weten als We er aankomen. Moet je alles van te voren weten? En moet je blijven terugkijken om te zien waar je geweest bent?
Hou je ogen op Mij gericht. Volg Mij. Geloof is Mijn hand vasthouden en vast blijven houden. Je weet dat Ik het kan zien.
Je neigt ernaar te denken dat waar je geweest bent het veilig is. Je weet zelfs niet wat veilig betekent. Bij Mij is er veiligheid. Het Onbekende is jouw veilige haven. Maar, in werkelijkheid, is er geen Onbekende. Er is alleen jouw angst om voorwaarts te stappen.
Je hoeft niet meer vooruit te zien dan dat je het verleden moet zien. Kijk zeker niet steeds maar weer naar het verleden. Heb je niet genoeg tijd aan het verleden besteed? Kom nu naar voren. Ik roep jou.