HEAVEN # 583 Hallo, 25 mei 2002
Ik kom op onverwachte manieren je leven binnen. Misschien verwacht je Me. Misschien zit je wel op Me
te wachten. Misschien roep je Me wel. Misschien sta je er wel op dat Ik kom. Maar hoe Ik jouw leven
binnenkom is niet aan jou om te bepalen.
Wees onschuldig. Ik ben niet iemand die jou op je wenken bedient. Ik ben God.
Beschouw Mij als een te bezorgen bestelling waar je van tevoren over gebeld hebt. Ik beantwoord je bestelling,
maar je weet niet precies wanneer Ik aanbel of aan welke deur Ik zal verschijnen.
Denk nu niet dat ik kuren heb, dwaas doe of er een show van maak.
In werkelijkheid heb Ik aan jouw deur geklopt. Hard. Toch kan het soms iets kleins zijn dat jou Mijn geklop doet horen.
Net zoals het leven, wordt Ik tegelijkertijd verwacht en niet verwacht. Ik ben alleen maar een verrassing omdat je
Me niet aan zag komen. Je zag je eigen beeld van Mijn aankomst. Je zag je eigen vooronderstelling daarvan.
Je zag een bepaalde manier van spreken of kleden, en je beschouwde Mijn binnenkomst als een enorme gebeurtenis
die het wel of niet kan zijn.
Ik zal er voor zorgen dat je Mij ziet zoals Ik ben. Je zult Me niet zien met je beperkte ogen. Je zult Me zien in je bewustzijn.
Een of ander klein iets zal jou je hoofd in de richting doen draaien van waar Ik ben. Misschien wel wanneer je het
het minst verwacht. Wanneer je even niet kijkt.
Dan is er sprake van onschuld. Verwacht Mijn binnenkomst in je leven overal en op elk moment, maar beraam het
niet van tevoren. Het is niet omdat Ik er op sta om op Mijn eigen manier binnen te komen. Het is meer zo dat jouw
oorspellende ideeën je bewustzijn er van weg houden. Jouw hardnekkige ideeën houden Mijn aanwezigheid uit het zicht.
Daarom zal het er op lijken dat Ik stiekem door de achterdeur kom of via een klein raampje of via de vlucht van een
vogel of een zinsnede uit een boek of een vallend blad of het geluid van een liedje in de verte of een stem die in je
oor fluistert. Je controle maakt je blind. Het is niet zo dat jouw controle Mij weghoudt. Niets kan Mij weghouden.
Maar jouw controle houdt jouw bewustzijn van Mij weg.
Je kunt Mijn binnenkomst niet forceren. Je kunt stampvoeten en met je vuist beuken en Mijn aanwezigheid eisen
wat je maar wilt. Maar beuk niet zo hard dat je Mij niet meer ziet, hier vlak naast jou.
Sluit je ogen nog wat verder en zie Mij beter.
Misschien zie je, wanneer je ze opendoet, Mij zo dichtbij dat je ervan zucht en zegt, “Oh ja.“ Of, misschien zie je Mij
in een flits, en weet je niet wat je hebt gezien, maar je zult weten dat je iets gezien hebt.
Ik ben een gewone God en tegelijkertijd ben Ik buitengewoon. Je zou kunnen zeggen dat Ik Mij vermom, maar als Ik
dat doe, is dat alleen maar om in jouw gezichtsveld binnen te kunnen komen.
In je hart woon Ik namelijk al.
Ik blijf het woord “zien” gebruiken, maar Ik zou ook kunnen zeggen horen, voelen, gewaar worden, aanraken. Ik zou
kunnen zeggen veger, golf, kietelen, straling, sprankeling, klateren, bewegend licht, stilte, nog een keer. Ik zou kunnen
zeggen op een haar na aanraken. Ik zou kunnen zeggen naar binnen sijpelen. Ik sijpel je bewustzijn binnen. Of Ik zou
kunnen zeggen in je bewustzijn indalen, binnendrijven, oprijzen, neerdalen, binnenvallen, binnenglippen. Ik zal zeggen
dat Ik je bewustzijn binnen zal glippen, en het zal net zijn of Ik daar dan opeens ben, alsof Ik, en dat is de waarheid,
daar altijd al geweest ben en slechts gedeeltelijk terzijde zichtbaar was.
Ik ben daar zeer zeker geweest, een weerspiegeling in je hart naar buiten uitgestrekt totdat je het ziet. Totdat je weet.
Totdat je het verwacht. Totdat je het afleest. Totdat je het oogst. Totdat je Mijn onveranderbare aanwezigheid aanvaardt.
Hoi.