HEAVEN # 1241 De Naam van God, 2 april 2004
Er bestaat nog steeds het idee dat God op een of andere manier afgescheiden is van het leven, alsof Ik
een tentje ben op de hoek van de straat waar vergunningen verleend worden of dat Ik één of andere vreemdeling
ver weg ben in een afgelegen land ben die je aalmoezen geeft. Of misschien zie je Mij wel als een automaat
waar je munten instopt en die jou dan zo nu en dan uitbetaalt.
Maar Ik ben niet afgescheiden van jouw leven. Ik ben niet afgescheiden van jou. Ik ben niet een terloopse
opmerking. Ik ben zeker geen vreemdeling. Ik ben geen outsider. Verre van dat.
Toen jij geboren werd in de bestaande wereld, werd Ik met jou geboren. Er bestaat niet ergens een ingang
zonder Mij erbij. En er bestaat geen uitgang van Mij. Ik maak geheel en al deel van jou uit.
Ik word bij vele namen genoemd. God is daar één van. Ik zal ze niet allemaal opnoemen, maar kies er maar één uit.
Eén van Mijn favoriete namen voor Mezelf is Vreugde, niet te verwarren met amusement. Ik ben het soort
vreugde waar je vol van bent. Je moet dat eens komen zien. Kom eens tevoorschijn uit die schuilplek binnen in je,
en geef je ogen eens goed de kost.
Waar bestaat vreugde anders dan binnen in jou ?
Zeker, gebeurtenissen van buiten af kunnen het bevorderen, maar vreugde kan alleen maar van jou komen.
Jij bent het pakhuis van vreugde, alleen is het niet de bedoeling dat je het opslaat.
Vreugde is niet precies iets dat je samen uitgeeft, want vreugde kun je niet opmaken.
Misschien heb je je afgewend van vreugde. Misschien nam je een onnodige omweg. Misschien dacht je wel
dat er iets was dat dringender was. Je diende misschien wel andere goden, bijvoorbeeld Ernst, Vroomheid,
Verslaving of Verdriet.
Het is alsof je een kostbaar stuk hout pakte en het verknoeide, terwijl je dacht dat je het meer waardevol maakte.
Natuurlijk raken de krassen aan de oppervlakte de kern van het hout niet aan. De krassen bestaan alleen maar
bovenop. Ze zullen eroderen. Ze kunnen alleen maar eroderen.
Het is niet de bedoeling dat je stukjes lapwerk pakt en dat leven noemt. De hele lappendeken van het leven
behoort jou toe. Ik heb die voor jou gemaakt, en Ik gaf die aan jou. Vreugde zit daar doorheen geweven.
Met welk recht ontken jij vreugde ? Je wordt geacht dat door niets te vervangen. Er bestaat geen vervanger voor
vreugde. Elk ander ding kan alleen maar een indringer zijn. Allemaal indringers. Wanneer je het pure en ware kunt
hebben, waarom zou je dan genoegen nemen met namaak ?
Jij, degene met wie Ik praat, bent een paleis vol vreugde. Wordt dat paleis niet gebruikt ? Heb je het afgesloten
voor de winter die jij leven noemt ? Sla de luiken open. Er is nooit gezegd dat ze dicht moesten.
Het leven is als de Lente, meer dan enig ander seizoen. Er bestaan eindeloos veel momenten in het leven waarop
iets begint. Misschien heb je ze wel omzeild.
Jij die vol van vreugde bent hebt geen reden om niet mee te doen in vreugde. Vreugde is niet moeilijker dan verdriet.
Verdriet is alleen maar een bekleding. Verwijder die, en vreugde zal opspringen.
Je hebt het gevoel dat je veel redenen hebt om verdrietig te zijn. Je denkt graag dat dat zo is. Misschien omhels je
verdriet wel, terwijl je omschrijft hoe moeilijk het wel niet is. Wanneer je je vol verdriet voelt zitten, ben je misschien
wel bezig om je hart af te sluiten voor vreugde.
Sla de luiken open en laat er elke dag vreugde uitkomen zoals de zon die opkomt in het oosten. Laat golven van
vreugde uit de innerlijke schuilhoeken van kloppende je hart stromen. Laat je hart in het ritme van vreugde kloppen.
Stamp je vreugde niet langer in elkaar. Vreugde staat je uitstekend, beter dan verdriet.
Eén van Mijn namen is Vreugde. Ik ben hier. Ik ben hier.