HEAVEN # 2555 Christus in Dienstbaarheid aan God, 23 november 2007
Begrijp alsjeblieft dat altruïstisch zijn nog niet betekent dat je geen rekening met jezelf houdt. Het betekent
nog niet dat je er toe besluit dat iedereen vóór jou komt, en dat jijzelf als laatste aan de beurt komt. Christus
gaf niet zijn vrede en geluk op in dienstbaarheid aan Mij. Hij zette zijn behoeften niet opzij. Hij vlakte zichzelf
niet uit. Hij ging ’s avonds slapen en hij at. Hij rustte uit. Hij deed niet teveel. Hij dacht nooit over zichzelf als
iemand die geeft. Hij kwam gewoon vanuit zijn eigen staat van bewustzijn. Hij genoot van zijn leven. Hij genoot
van de mensen die hij ontmoette. Hij genoot van zijn eigen dienstbaarheid. Hij was dienstbaar, niet omdat hij
zichzelf of iemand anders iets te bewijzen had, maar gewoon om dienstbaar te zijn. Hij kwam van een
hoogverheven plaats. Hij was niet neerbuigend tegen welk wezen dan ook, maar ook niet naar zichzelf toe.
Hij zag niemand als lager, en dus vertoefde hij niet daar waar hij zichzelf zag opofferen. Hij zag zichzelf niet
als noodzakelijk voor individuen. Hij wist alleen maar wat hij voor Mij kwam doen, en dus deed hij het, want
om niet dienstbaar te zijn aan Mij dat zou voor hem opoffering zijn geweest, groter dan hij aan kon.
Dat je dienstbaar bent betekent niet dat je jezelf moet opofferen. Raak de gedachte kwijt dat opoffering iets
goeds is. Op een dag zul je de staat van bewustzijn bereiken waar je alles zult geven zonder een gedachte
aan opoffering. Je zult geven omdat het je eigen is om te geven, en het je op een natuurlijke manier af gaat.
Het is datgene dat je wilt doen, niet om je goed te voelen, niet om de eer, maar gewoon omdat het je eigen is.
Geliefden, wanneer jullie meer geven dan de reikwijdte van jullie bewustzijn, dan begin je spijt te krijgen en
ontstemd te zijn. Je bewijst niemand een dienst door spijt of wrok jegens hen te koesteren.
Christus offerde zichzelf niet op. Hij gaf alles dat hij was, en toch liet hij geen loopje met zich nemen. Hij
vertelde zichzelf niet wat hij geacht werd te zijn, te doen of te voelen. Er bestond geen verschil tussen zijn
gedachten en zijn daden. Hij trainde zichzelf niet om een gever te zijn, en ook had hij niet het gevoel dat hij
de bezitter was van de eigenschap van zijn geven. Hij gaf alleen maar wat hij te geven had. Ogen van sterfelijken
zien dat hij heel veel gaf. Christus wist dat niet. Hij gaf datgene dat hij had te geven. Hij deed gewoon het
eerstvolgende dat zich voor deed.
Christus was er goed in om los te laten. Vanuit zijn perspectief was er niets dat hij bezat en er was niets dat
hij nodig had. Daarom gaf hij, en daarom was hij dienstbaar aan Mij in de wereld. Hij was op gepaste wijze
dienstbaar aan Mij, en aldus was hij op gepaste wijze dienstbaar aan de mensheid. Het is misschien wel
dramatisch om jezelf op te offeren, maar denk je dat het ook gepast is ?
Christus deed niet alles dat de wereld van hem vroeg. Hij kroop niet door het stof. Hij was dienstbaar maar hij
was niet onderdanig. Hij was nederig, maar hij had niet de ambitie om nederig te zijn. Hij waste de voeten van
een ander alsof het zijn gelijke was. Het was niet iets waar hij mee te koop liep. Hij nam niet het besluit om
nederig te zijn. Hij nam niet het besluit om wat ook maar te zijn. Hij trok de wereld door en deed wat hij te doen had.
Misschien zeg je wel dat hij zijn fysieke leven opofferde. Hij zag het anders. Hij zag het niet als zijn leven om
te geven, en hij zag het ook niet als zijn leven om te verliezen. Hij zag zijn wereldse bestaan correct als het Mijne,
als het Mijne om te geven en het Mijne om te nemen. Hij zag zijn leven niet als zijn lichaam. Hij zag zijn lichaam
voor wat het was. Hij hoefde niet te sterven om het Eeuwige Leven te kennen. Christus wist wie hij was, en hij wist
dat zijn wezen hem nooit afgenomen kon worden. Jullie houden juist van hem omdat hij zich niet opofferde.
Hij gaf vrijelijk, en hij verplichtte jullie tot niets, en daarom wil jullie hart zich nu graag met het zijne verbinden.