HEAVEN # 853 Tijd Om Te Oogsten, 19 februari 2003
Wat dacht je dat het betekende toen je hoorde dat er een tijd is om te huilen en een tijd om te lachen ?
Dacht je dat er alleen huilen zou zijn ? En wat dacht je van een tijd om te planten en een tijd om te oogsten ?
Herinnerde jij je alleen de planttijd en vergat je de oogsttijd ?
Jouw tijd om te oogsten is gekomen.
Waar je ook maar mee bezig dacht te zijn, je hebt in goede grond geplant, en nu ga je oogsten. Maak je
er maar klaar voor. Nu is het moment waarop de zaden die je in de grond hebt gestopt vrucht gaan dragen.
Begin maar eens door je boomgaard te lopen. Je zult de bloesems gaan opmerken. Ze komen uit. Uit de
bloesems komen de vruchten voort. De appels aan een boom beginnen klein en dan groeien ze, en, voordat
je het weet, zijn ze rijp. Juist nu is het moment om naar buiten te gaan en de appels te plukken die je plantte
en die in gedachte aan jou, groeiden. Het zou jammer zijn wanneer je het niet doet.
Een boom vol zegeningen groeit in je tuin. Misschien was je vergeten dat je die geplant had. En misschien
was je aandacht zozeer gericht op wat zou kunnen gebeuren, dat je vergat om datgene te verzamelen dat
voor jou bestemd is.
Groei, die onvermijdelijk is, lijkt eeuwig te duren, maar dan opeens zijn de wijnstokken gegroeid en druiven
wachten erop dat ze uitgeperst worden tot wijn.
Je wilt toch niet dat de appels en de druiven bruin worden. Ze wachten erop dat jij ze plukt. Gun ze die vreugde
dat jij hun buit ontvangt. Ze droegen hun fruit voor jou, en ze steken nu hun takken naar jou uit.
En wanneer je zoveel vruchten in je tuin hebt, geef je er van weg aan anderen. Dat is de zin van geven.
Dat is de betekenis van een heffing. Je weet dat je genoeg hebt om te delen met anderen. Je hebt zoveel dat
je over hebt. Je wilt toch niet onder je boom zitten en alle appels zelf opeten.
Dus er is een tijd om te planten, een tijd om te oogsten, en een tijd om te geven. Zo kweek je vreugde.
Misschien dacht je wel dat je een eindeloze berg aan het beklimmen was. Je bleef maar klimmen maar je
begon wel te denken dat je nooit de top van de berg zou bereiken. Je begon te denken dat er geen top was
om te bereiken.
Maar, eindelijk, tenslotte, in een oogwenk, breek je door de wolken heen, en hier ben je dan, met de hele
schepping voor je, een stralende zon, Heaven in de palm van je hand. En dan wil je je vreugde delen. In je
eentje is niet leuk. Je wilt dat anderen ook zien wat jij ziet. Je wilt het uitroepen en je vreugde delen.
De waarheid is dat je alles wilt delen. Zelfs dat wat je voor jezelf houdt, zou je delen wanneer je wist dat er
genoeg was. Wanneer je in de verte kijkt op de top van de berg, dan weet je dat je het uitzicht niet kwijt raakt
door het te delen. Je weet dat de anderen die komen ook hun vreugde op de top met jou zullen delen.
Ze zullen je vreugde doen kabbelen. Jullie worden allemaal golven van vreugde. Hoe groot is jullie vreugde !
De reden om te delen is niet om beleefd te zijn of altruïstisch. De reden om te delen is omdat delen meer
vreugde voortbrengt. Je zou werkelijk niet willen wensen om de aarde voor jezelf te houden. Je zou het niet
allemaal zelf willen hebben en niemand om het mee te delen. Je zou je beroofd voelen wanneer je niemand
had om tegen te zeggen : “ Kom, kijk. Zie wat Ik zie. Kom, neem ook wat. Kom met me mee.”
Dat zijn prachtige woorden – Kom met me mee. En dus zeg ik ze nu tegen jou. Kom met me mee.