HEAVEN #2954 Hayat akmakta olan bir ırmaktır 26 Aralık 2008
Tanrı dedi ki:
Hayatın bütünlük içindeki bir akış olduğunu biliyorsunuz. Ayrı ayrı günler yoktur aslında. Hayat akmakta olan bir nehirdir. Siz de o nehirle birlikte akarsınız. Hayatla birlikte hareket edersiniz. Bütün günlerin hep birlikte aktıklarını gerçekten bilirsiniz. Mevcut olmayan şeylere isim verdiğinizi bilirsiniz. "Pazar, Pazartesi, Salı..." diye tekrar edersiniz. Siz de beraberinde batıp çıkarak ilerlerken geçip giden o hayat nehrine yönelik olarak dünyayla birlikte hayali tanımlamalar yaparsınız.
Hiçbir şey sizin için durağan kalmaz. Hayattaki her şey bir hareket içindedir. Orada burada dans adımlarıyla hareket edersiniz, lakin içinizde yine o dinginlik vardır. Canlı ve cansız her şeyin içinde yine o dinginlik vardır. Hayatın sinema sahnesinde hareket ederken aynı zamanda da dondurulmuş haldesinizdir. Sadece içine dalmış gibi göründüğünüz bu hareket ve kargaşa halinden ibaret değilsiniz kesinlikle.
Dünya dönüyor olabilir. Sarı renkli güneşin etrafında da döner o, fakat yine de Dünyanın içinde durağan bir merkez vardır. Hareket etmez. Hareket etmeyen eksen niteliğinde merkezi bir alan vardır, fakat dışarıdan bakıldığında harekete diyormuş gibi görünür o. Bana göre ise bir bumerang bile gerçekte hareket etmiyordur. Bir yo-yo ve hatta koşan bir adam bile.
İçinizdeki bu merkez dengeleyici bir noktadır. Eksenlerin vazifesi de budur zaten. Sağlam durur ve üzerlerindeki tüm harekete denge verirler. Benim sözünü ettiğim sizin içinizdeki dengeleyici nokta gerçekte bir nokta değildir tabii ki. Bir manivelanın ekseni ile benzetme yapıyorum sadece, çünkü aslında Benim bahsettiğim nokta konumlandırılmış bir durumda değildir. Benim sözünü ettiğim Realitede dengelenmesi gereken bir şey yoktur. Bir anlamda her şey askıya alınmış durağan bir animasyon halindedir. Lakin her şey hareket halindedir. Tüm o atomlar dönmektedir, fakat buna rağmen yine de her bir atomun içinde, bölünemeyecek kadar küçük bir noktada artık hiçbir hareket yoktur.
Benim bilmeceler uydurduğumu düşünüyor olabilirsiniz, fakat sevdiklerim bilmece olmayan ne vardır ki? Ritim halindeki sesten yapılmış bir bilmeceden daha başka mevcut olan ne vardır ki? Bir patlama sesi duyulur ve aslında hiç hareket etmeyen parçacıklar etrafa saçılırlar.
Ve böylelikle illüzyon mevhumu ortaya çıkar. İllüzyon da siz tüm o kamuflajların, farklı farklı maske ve kılıkların içini görene kadar, hatta kendi maskenizi ve kamuflajınızı fark edene ve tüm bunlardan vazgeçene kadar Yeryüzünde yaşadığınız şeydir. Bu durumda Tatlı bir hikayeden vazgeçmiş olursunuz; fakat bu öyle bir tatlı hikayedir ki bazı bölümleri ürkütücüdür. Aslında tabii, hiç bir şeyi bıraktığınız yoktur. Hiçbir şeye sahip değilken bırakacağınız bir şey de yoktur. Elleriniz boştur. Ya da diyebiliriz ki elleriniz Hiçlik ile doludur, bu Hiçlik ki tüm dünyanın mutabakatıyla tasavvur edilen tüm Herşeyden daha muazzamdır. Hiçlik elbette ki Herşeyin Kaynağıdır, böylelikle içine koyduğunuz kelimelerle çözemediğiniz bir bilmeceniz olur.
Fakat aslında ortada bir bilmece de yoktur! Mamafih yaradılış bir bilmeceyi çözmeye vakfolmuştur. Dünyanın bir zamanlar aşağı düşebileceğiniz bir kenarı vardı ve şimdi de şekli ne olursa olsun düşebileceğiniz bir dünyanın olmadığını biliyorsunuz. Olgular yok. Kurgu da yok.
Ah! Ama tabii ki sevgi var. İşte üzerinde yürüdüğünüz sağlam zemin odur. Ah, evet, Kainatın ve bir Aşk Kasidesi gibi işlev gören hayali Yaradılışın zamkı odur.
Çeviren: Engin Zeyno Vural