HEAVEN # 289 Een Medaillon, 14 augustus 2001
Wanneer je een Heavenletter leest of ander nieuws van Mij ontvangt, dan is het alsof Ik je vriendelijk optil
en omhoog houd. En wanneer je klaar bent, wordt je vriendelijk weer neergezet en teruggebracht naar Aarde,
en toch ben je een beetje groter. Iets van je reis naar Heaven blijft bij je.
Niet dat je er foto’s van bewaart, hoewel je dat wel mag doen. De atmosfeer van Heaven heeft je geraakt.
Je hebt het ingeademd. Het is zachtjes door je heen gewaaid en is een deel van je geworden, in je cellen,
zouden We kunnen zeggen.
En hier is het bedrieglijke daarvan. Je bent al vol van Heaven. Dus onze reis kan niet echt verdwijnen. Onze
reis lijkt meer op het wrijven van een zoet ruikend kruid tussen de twee palmen van Onze handen. Je had dit
kruid al in je broekzak, maar nu haal je het eruit en beweegt het rond en port het tegen zichzelf aan in de
palmen van je handen. Hierdoor komt de geur vrij. Dit algemene kruid, dat ten onrechte als zeldzaam wordt
gezien, was al die tijd al van jou, en nu is het weer geactiveerd. De vertrouwelijke omgang met Mij heeft het
eer geactiveerd.
Er is je een speciale ervaring overkomen. De ervaring van het opgetild worden uit de modder van je gedachten.
Je brein is schoongemaakt en opgedroogd voor een ogenblik in de Zon, en daarna, waar je je ook maar bevindt,
zul je je iets herinneren van de ervaring van opgetild te zijn door God, omhelsd te zijn, een klopje op de schouder
gekregen te hebben, en weer op weg gezonden te zijn.
En wanneer je je het niet herinnert, dan zul je in ieder geval de herinnering hebben dat je iets vergeten was.
Het wil je op dit moment niet precies te binnen schieten, maar je weet zeker dat het terug zal komen, wat het
ook maar was dat je vergat en je niet precies kunt herinneren.
Je bent de slapende schoonheid. Je bent de schoonheid die een dutje doet. Wat anders kun je zijn ?
Hoezeer krijgt de onschuldige appel de schuld van vergeetachtigheid. Adam en Eva en Slapende Schoonheid
zijn één en dezelfde. En jij bent de herhaling van het thema. Of misschien geef je er de voorkeur aan om
Assepoester te zijn die niet zo ver wakker werd dat zij herkend werd. Wees je eigen sprookjesachtige Godmoeder.
Je bewustzijn is je toverstaf.
In elk geval wacht jou een staat van genade. Gratieverlening ? Veel meer dan dat. Een permanent binnengaan.
Je zult deze staat van genade zozeer binnengaan dat er niets anders meer zal zijn. Het zal je nooit meer verlaten,
wat het ook nooit heeft gedaan. Maar nu zul je het met je mee dragen in je bewustzijn en je zult het nooit vergeten.
Je bent in een tuin geweest, en je hebt een roos geroken, en je hebt midden in geurige bloemblaadjes gelopen,
en dat is alles dat je weet. De geur verlaat je nooit. Je wordt het bloemblaadje.
Ben je niet een bloemblaadje van een bloem van Heaven ?
Alle bloemen groeien tot in Heaven.
Net als jij.
De aantrekkingskracht is gewoon te groot.
Ik trek je aan precies op dit moment.
Ik vertoon Mij voor je ogen zodat je Me opmerkt.
Ik laat dingen vlak voor je neus vallen zodat je even stopt om te zien wat je overkomen is. Wat Ik laat vallen
helpt jou om op te rijzen. Buig naar beneden, en kijk dan weer op. Struikel, als het niet anders kan, en kijk
dan omhoog.
Je hebt naar de grond gekeken. Genoeg daarvan. Je hebt vaak genoeg gekeken naar waar je al geweest bent.
Kijk naar waar je naar oprijst.
Het water staat je in de mond. Je likt je lippen erbij af. Je hart klopt hevig bij het vooruitzicht. Nog een klein
stukje verder, en je zult de oase ontdekken. De luchtspiegeling bestaat er niet uit dat het daar lijkt te zijn.
Het is er. De luchtspiegeling bestaat eruit dat je denkt dat het er niet is. Het was en is daar al de tijd al.
Maar jij keek wantrouwig. Jij keek overal heen behalve in het volle licht van Heaven. Ergens anders, waar
ook maar, heen kijken is wantrouwend. Ergens anders is wantrouwend.
Je draagt een beeld van Heaven binnen in je. Het is een kostbaar medaillon. Open dat medaillon. Je was
vergeten dat je het droeg. Het is de bedoeling dat het medaillon wordt geopend. En alleen jij kunt het medaillon
dat zich zo dicht bij je hart bevindt, openen.