Iets moois zal gebeuren. Jij staat op het punt te gebeuren. Eerder, jij zal gewoon ‘zijn’. Een niet-gebeurtenis gaat plaatsvinden. Je zal het licht, dat je bent, uitstralen. Je zal jezelf verbazen, omdat je het licht waar je in staat zal beginnen zien. Je bent als het Vrijheidsbeeld, en jij zal degene zijn, die iedereen op de kusten van het Magische Land, geplaveid in Goud, verwelkomt.
Hoe goed het ook is om een verwelkomer te zijn, je zal meer zijn. Je zal de ingang zijn. Alle schepen zullen doorheen je hart komen. Dat is de koers die gezet werd en die jij op het punt staat te vervullen. Denk niet dat dit niet mogelijk is. Het is meer dan mogelijk. Het staat eraan te komen. Op een ochtend, vrij spoedig, zal je echt wakker worden voor datgene waar Ik je voor gecreëerd heb.
Je zal je in een fel licht gedompeld vinden. Je zal er niet uit kunnen geraken. Tot nu ben je goed geweest in het sluiten van je ogen en blind te zijn voor de schittering van het licht dat je onvermijdelijk bent. Binnenkort zal je het onmetelijke licht, waarin je je bevindt, zien. Dit is niet iets wat je zelf bedenkt, want dit is het Licht dat jij zelf bent, dat je onveranderlijk zelf bent, onuitwisbaar bent, eeuwig en op heden bent, het Licht dat Ik je van heb gemaakt, vanuit het Centrum van Creatie in de diepste heerlijkheid van Mijn Hart.
Geliefden, je dacht dat je aan een bushalte stond te wachten, vergetend dat je eigenlijk nooit van de bus bent afgestapt! Je was er al altijd op. Je bent een beetje weggedommeld.
Deze geschapen wereld, is voor jou geschapen. Dit is een gecreëerde wereld, die voor jou gemaakt is. Je hebt ontbering gezien. Veel te veel onder jullie hebben gemis moeten zien, waardoor je problemen hebt ontdekt. Je zicht was dan niet goed. Je had de verkeerde bril op. Nu gooi je die af, en nu zie je, en nu ben je aanwezig en nu ben je liefde.
Problemen kwamen in de wereld, omdat de Schepselen van Mijn Hart, zoals jij, niet zagen dat zij inderdaad het Licht van de Wereld waren. Zij zagen donker in de plaats, en dus, vanuit het donkere van gedachten, viel een schaduw op de Aarde. Het was een schaduw van het niets, daarom niet minder een schaduw, en het werd breed, die schaduw van gedachten.
Nu is het Licht geopenbaard, en schaduwen zijn ontsluierd tot de nietsheid die ze zijn! Het gordijn dat de schittering bedekte is verdwenen. Vanaf het ovenblik dat het ontsluierd was, was ze weg. De duisternis was geen groot ding, hoewel men er iets groot van maakte. De duisternis bestond zelfs niet. Het was ingebeeld, en een melodramatische serie werd geacteerd. Veel mensen namen deel. Nu is de melodramatische serie voorbij. Nu begint de echte serie.
En wat zal de aanvang van de Nieuwe Wereld uitbazuinen? Het zal gelach zijn, geliefden. Je zal ontdekken dat je meer lacht. Soms, zelfs als je alleen zit, alleen in je kamer, zal je aan iets denken, en je zal beginnen lachen. Het kan zelfs dat je niet eens aan iets zal denken. Het kan dat je zelfs niet eens zal weten waarom je moet lachen. Al wat je zal weten is dat je lacht, lacht, lacht. Geluiden van je lach zullen over de gehele Wereld weerklinken. Glimlachen zullen ontstaan.
Het geluid van dat Grote Licht dat ontwaakt, is lachen. Lachen.
Ik zei: “Laat er Licht zijn.” En zie, er is Licht.
En nu zeg Ik: “Laat er gelach zijn. Laat het van de daken weergalmen. Laat er Groot Gelach zijn.“ En er zal gelach zijn.