Wat je leert, is dat je x-straal zicht hebt – je zou kunnen zeggen, zoals Superman. Je ziet doorheen en voorbij de veeleisendheid van de wereld. Je ziet, geliefden, tot in het hart van de dingen. Je bent niet langer gevangen in de dichtheid van de fysieke verschijning. Je begint door het oog van de naald te zien. Je begin recht naar het centrum van de zon te kijken. Je begint een spoor van het zwierend bewegende gouden licht te zien, dat je zelf bent. Je begint het eerder onzichtbare te zien. Wat ooit verborgen was, is nu duidelijk, het glinsterende gouden licht van Zijn. Het wordt voor jou zo duidelijk. Het kan zijn, dat je gestart bent met het zien van dat schijnende licht, als fragiel, omdat het voor je uit glijdt en aan je voorbij glijdt. En toch, terwijl ingebeelde tijd verdergaat, zal je zien dat deze schitterende golven, de vezels van het Universum zijn, en daarom het sterkst van al. dat wat je zelden ziet, neemt de plaats als een krachtige schitterende golf van gratie. Hij draagt deze lichtgolven, als iets wat om je nek ligt.
Dit licht is in jouw beenderen. Het is elke cel van jou. Dit licht overtreft je. Het is het solide materiaal waar jij uit gemaakt bent. Dit schijnbaar kortstondig licht is jouw structuur. Het is jouw inhoud. Het is jouw Zijn. Het pronkt nu met zichzelf. Het licht je naar de Hoge Hemelen op, zoals een gouden kroon van licht. Deze aureool staat je goed, alleen, is het niet van je afgescheiden, niet eens met een paar cm. je voeten raken de grond amper, en waarom zouden ze? Je bent geen Wezen van spieren en kraakbeen. Je bent een Licht Wezen.
Wat is dan zo fantastisch aan het aan de grond gebonden zijn? Je hebt ooit gewenst om te kunnen vliegen. Je hebt gewenst te verrijzen, en je bent verrezen. Je bent een lift-off. Je overstijgt de lancering. Je bent buiten bereik. Je bent verrezen, en waar licht stopt, dat weet niemand. Jouw licht spiraalt steeds hoger en hoger. Je hebt de armoede waarmee je jezelf hebt vereenzelvigd, verlaten en nu rijs je om het gat in je hart te vullen.
Je DNA structuur wordt met nieuw licht gevuld. Je wordt nu waar je nauwelijks hebt durven over dromen. Je wordt wat altijd al je opdracht was, en dat is Mijn Boodschapper van Licht.
Je gedachten zijn altijd al lichtgolven geweest, die met de snelheid van het licht voortbewegen. Jouw lichtgolven vermenigvuldigen zichzelf in zwierige cirkels van Hemelse gedachten. Je gedachten versmelten met andere gedachten, tot ze één lichtstraal van gedachten worden, steeds maar om de aarde heen draaiend, in de grootsheid van de liefde. Dit is liefde, geliefden, dit flikkerende licht dat in bloei openbarst en de wereld weer samenbrengt, tot één licht, in liefde, opperste liefde, goddelijke liefde, de liefde van ijn hart, jou wliefde, de liefde die alle verstaan overstijgt. Dit licht, dat jij bent, is de mooiste regenboog, die je ooit hebt aanschouwt? Je legt het aan je voeten, maar, natuurlijk, heb Ik geen voeten, dus leg je het in de hoogste hemelen, als het meest gouden licht, dat de mens ooit heft kunnen van dromen, het gouden licht dat ik verwekte en creëerde, zodat heel de wereld het kon zien.
Hier is het nu. Ik zou zeggen dat dit ongelofelijke licht de aarde heeft verlicht, maar het juister van te zeggen, dat de Aarde de Hemelen heft verlicht, omdat het nu over de Hemel gaat. Jullie zijn hemelse wezens, die weer aan de hemel gegeven zijn. Waar je ook bent, waar je ook gaat, nu is het de Hemel, en jij bent de belichaming van Mijn hart van liefde. Jullie zijn getransmuteerd.
Er is de herrijzenis naar de Hemel, de terugkeer van de Celestijnse Wezens, naar de troon van de Hemel en alles wat het bevat. Welkom, geliefden, Welkom.
Vertaald door Leen Joseph