HEAVEN # 215 Tijd, 1 juni 2001
Onthoud jezelf niet van wereldse zaken, maar weet wel dat je leven daar niet van af hangt. Jij denkt
van wel. Jij denkt dat je een stuiterende levensbal bent, op en neer, afhankelijk van het tij. Jij denkt
dat al het fysieke je leven is. Het is alléén maar een deel er van, en ook nog maar een klein deel.
Je hebt de neiging om te denken dat het alles is.
Je probeert Mij te geloven wanneer Ik zeg dat dit niet het hele verhaal is. Je probeert Mij te geloven
wanneer Ik zeg dat jij nergens heen kunt gaan zonder Mij. Je probeert Mij te geloven wanneer Ik zeg
dat jij helemaal nergens heen kunt gaan, dat er niets is om heen te reizen, omdat het allemaal binnen
in jou zit. Jij bent jouw bestemming. Ik ben jouw Bestemming. En Wij zijn hier waar jouw reis begon.
Dus waarom die haast ? Je haast je nergens heen. Je haast je alleen maar. Zwem toch langzamer.
Drijf een beetje. Er is niets om je voor te haasten. Er is niets dringends. Haast je niet weg van jezelf.
Neem de tijd om jezelf en Mij te leren kennen. Breng wat tijd met Mij door. Stop even met bezigheid
en activeer jezelf met Mij.
Soms denk je dat je teveel doet. Je draagt misschien teveel met je mee, maar je kunt niet teveel doen.
Hoe je er over denkt maakt dat het teveel is.
Doe één ding tegelijk, laat dat dan achter je, en ga naar het volgende. Dat is wat je kunt doen. Dat is
wat je doet, maar tegelijkertijd ben je er ook aan gewend dat je gedachten vooruit snellen of heen en weer.
De wanhopigheid van het haasten schep jij zelf.
Haast je toch niet zo. Wanneer je deze trein mist, pak je wel een andere. Wanneer het werk vandaag
niet af komt, komt het niet af vandaag. Misschien hoeft het wel niet gedaan te worden. Misschien maakt
het niets uit. Misschien zijn andere dingen wel belangrijker.
Waar denk je dat de waarde van haast in ligt ?
Wanneer het waarde had, zou Ik er geen bezwaar tegen maken.
Mijn kinderen zitten in de greep van de haast. Dat wil zeggen dat ze in de greep zitten van iets te willen
volbrengen. Maar wat wordt er nu bereikt met haasten ? Misschien wordt een taak voltooid, maar wat te
zeggen van liefde voor jezelf ? Wat te denken van liefde ?
Haast je, haast je, haast je is een pover lied voor een dag uit het leven van een van Mijn kinderen.
Wanneer je je leven wilt laten dicteren door tijd, wees dan meer in de tijd dan op tijd. Wees in de volheid
van de tijd en haast je niet om je aan de illusie er van vast te klampen. Je hebt alle tijd in de wereld.
Tijd is alleen maar van de wereld. Jij hebt het gevoel dat je niet genoeg tijd hebt of soms teveel tijd om te
vullen. Vul harten. Vul je eigen hart. Deze gemeten tijd waar je zo aan gehecht bent zorgt wel voor zichzelf.
Ik geef om jou. Tijd bestaat niet. Jij bestaat. Ik besta. Wij doen er toe. Tijd is alleen maar een of andere
gekke gedachte die je had.
Tijdloosheid is iets anders, hoewel het gebaseerd is op tijd. Ware tijdloosheid is oneindigheid en kan niet
geïdentificeerd worden door meer of minder.
Soms slok je je leven op. Je slikt teveel en te snel door. Verteren is een goede zaak.
Alle tijd van de wereld is helemaal geen tijd. Stap uit de tijd. Meet het niet op met reeksen in je leven.
Gooi je klokken eens een keer weg. Luister naar de krekels, en beleef de tijd door hen. Zeg tegen de tijd
dat je niet zijn slaaf bent. Zeg tegen de tijd dat je Mij dient. Zeg tegen de tijd dat je een kind van God bent
dat wel betere dingen te doen heeft dan steeds maar naar hem te luisteren. Laat de klokken maar tikken.
Maar jij bent groter dan het tikken van klokken.