HEAVEN # 3029 Voorbij de Horizon van de Aarde, 11 maart 2009
Hier ben Ik, precies hier, jou in de ogen kijkend en je ziet Mij niet. Ik til je oogleden op, en Ik gluur
in je ogen, en je ziet Me niet. Ik ga je ogen binnen en ga naar binnen. Ik geef jou Mijn ogen om
door te kijken, en je ziet Me niet. Zie Mij nu.
Vooruit dan maar, heb vertrouwen in dat wat je niet ziet. Geloof in Mij. Wanneer je niet in Mij kunt
geloven, geloof dan in wat ik tegen je zeg. Ik zeg wat Ik zeg met al de liefde in Mijn hart en het
Universum. Al heb je maar het kleinste stukje geloof in waar Ik over praat tegen jou. Ik praat tegen
jou over alles dat er is.
Misschien denk je wel dat Ik fantaseer. Geliefden, Ik heb Realiteit binnen handbereik. Ik heb het
niet nodig om te fantaseren. Ik zou zeker geen verhaaltjes verzinnen om je te vertellen. Ik vertel
jou over de Waarheid van het Leven.
Jij bent misschien eerder bijziend dan verziend. Misschien ben je wel kortzichtig. Wanneer je
alleen maar kijkt naar wat zich duidelijk direct voor je neus bevindt, kijk je niet ver genoeg.
Kom dichter bij Mij, en dan zul je een grotere horizon zien. Je zult voorbij de horizon zien.
Je zult je voorbij de horizon van de Aarde durven begeven.
Een horizon geeft jou aan wat er voorbij daaraan is. Een horizon is prachtig. Wat ze jou aangeven
is nog mooier. Een horizon is alleen maar een vooruitblik, een verlokking, een eenvoudig straatbord
die je wijst in een richting die je toch al in wilde gaan. Is er ergens een betere plek ? Is er ergens
een plek die net zo goed is als die ik jou aanwijs ? Heb je een andere plek om heen te gaan ?
Eigenlijk kan ik niets aanwijzen wanneer alles Heelheid is. Ik kan er alleen maar een opmerking over
maken. Er is geen enkele plek om naar te wijzen.
Ik hou Mijzelf hoog, en Ik houd jou hoog. Je zou kunnen zeggen dat Ik ontzag voor je heb. Ik zie
helder. Jij bent het die niet helder ziet. Wat zie Ik voor Me ? Ik zie jou. Ik zie jouw Uitgestrektheid.
Jij bent al voorbij de horizon. Je bent al daar waar je bang bent om heen te gaan. Je bent al daar
waar Ik ben. Je dénkt alleen maar dat je ergens anders bent.
Natuurlijk, je hebt bewijs van waar je denkt te zijn. Je hebt een adres met een straatnaam. Je hebt
een huisnummer. Je hebt een plattegrond.
Mijn adres is niet zo nauwkeurig. Mijn adres is Heaven. Mijn adres is Overal. Eeuwigheid, Oneindigheid.
Hier. Nu. Er is geen enkele plek waar Ik niet ben. En jij bent nooit ergens zonder Mij.
Wij zijn altijd al samen geweest. Wij zijn nooit gescheiden geweest. En toch weet jij dat niet. O zeker,
je hebt dan wel de woorden, maar je bent je er niet bewust van.
Wij zijn met meer bezig dan het avontuur van je leven. Wij zijn met meer bezig dan het avontuur van
de eeuw. Wij zijn met een avontuur bezig voor de lange termijn, hoewel het niets met lang te maken
heeft. Het is een ogenblik. Wanneer tijd gemeten zou worden in Eeuwigheid, zou het slechts een
moment zijn. En toch blijven Wij dat moment hebben. Het is Ons moment. Het is van ons voor altijd.
Het is van Ons, dit ogenblik, altijd weer. Het is Ons ogenblik.
We reizen in samenloop, als het ware. We reizen in dezelfde plek. We staan overal stil en toch ook
weer nergens. We tuimelen in een vrije val door het Universum, en We zijn helemaal niet in beweging.
We vibreren. We zijn niet statisch, en toch staan we stil.
Wat kunnen Wij anders zijn dan Goddelijk, geliefden ? Wanneer Ik Goddelijk ben, dan ben jij het ook.
En Ik bén Goddelijk, dus ben jij dat ook.