HEAVEN # 3012 Golven van Eenzaamheid, 22 februari 2009
Eenzaamheid heeft zijn goede kanten. Het laat een verlangen zien naar meer nabijheid met de
wereld en, uiteindelijk, met Mij. Het is een verlangen om te delen. Het is een stil weten dat er
meer voor jou is, en dat meer dat jij zoekt, roept jou.
Is er iemand die eenzaamheid niet ervaren heeft ? Iemand met veel vrienden kent eenzaamheid
net zo goed als iemand met één vriend of, ogenschijnlijk, geen vrienden. Iemand die helemaal
alleen in een grot zit voelt zich misschien niet eenzaam, en denkt, zeer waarschijnlijk, helemaal
niet na over eenzaamheid.
In hun poging om eenzaamheid op te heffen, zoeken Mijn kinderen naar een intimiteit met zichzelf,
en dat betekent met Mij, want ben Ik niet jouw Zelf ? Ware Eenheid lijkt helemaal niet op eenzaamheid,
geliefden. In Eenheid, wie of wat is er dan om eenzaam bij te zijn ?
En toch is de menselijke situatie zo, dat nabijheid van anderen gezocht wordt, en het maken van
vrienden brengt je misschien wel dichter bij jezelf. Vriendschappen kunnen gevuld zijn met teleurstelling,
en, dan nog kunnen vriendschappen je dichter bij je uiterste nabijheid brengen met jezelf, Die Ik uiteindelijk ben.
Wanneer je jezelf voor een ogenblik even vergeet, wanneer je je speciaal eenzaam voelt, kan dat gezien
worden als een teken dat jou laat zien dat er daar andere eenzame harten zijn die er naar verlangen dat
jou hart het hunne aanraakt. Niemand is alleen in zijn eenzaamheid, maar toch wordt alleen zijn gevoeld
en het lijkt iets te zijn dat nu eenmaal bij het menselijk leven hoort.
Wanneer mensen uit hun ivoren torens komen, zijn hun harten naakt. Er is geen amusement, geen voor
de gek houden van jezelf of van een ander. De menselijke toestand houdt in dat je dan verbijsterd bent.
Je staat kwetsbaar in de wereld. En je hebt misschien wel het gevoel dat jij de enige bent die zich zo voelt,
en toch voelt iedereen zich zoals jij, hoewel het gevoel van moment tot moment kan wisselen.
Iemand kan misschien samenkomen met veel vrienden in een poging om gevoelens van eenzaamheid te
vermijden, en soms lukt dat ook. Mensen kunnen drugs nemen om aan eenzaamheid te ontsnappen.
Het is niet zo dat Mijn kinderen verslaafd zijn aan eenzaamheid, maar toch lijkt het soms wel dat velen
eraan verslaafd zijn om het niet te zien. En sommigen lopen op zichzelf door de eenzaamheid heen totdat
het eenzame gevoel weg gaat.
Het vraagt een hoge mate van eerlijkheid en eenvoud voor een mens om te zeggen : “ Ik ben eenzaam.
Ik verlang naar gezelschap. Ik heb gezelschap, en toch verlang ik naar een volheid in mijn hart die ik niet
voel. Wanneer ik het ooit gevoeld heb, ben ik niet in staat geweest om het vast te houden. Ik ben soms
eenzaam vanwege ik weet niet wat. Het feit is dat eenzaamheid me lastig valt. Eenzaamheid spoelt over
me heen als een tsunami.”
En sommigen rennen weg van golven van eenzaamheid en kijken er niet naar. Anderen treuren over hun
eenzaamheid.
Ik begrijp jouw gevoel van eenzaamheid erg goed. Ik ga je vertellen wat je vast al weet. Niemand kan namelijk,
zelfs niet de meest liefdevolle gezellige echtgenote of echtgenoot, alle gevoel van eenzaamheid verzachten
dat zich van binnen afspeelt. Je kunt weten dat je eenzaamheid een basis heeft. Het is niet zonder basis.
Je bent eenzaam om een reden, en dat is dat het volledig bewustzijn van Onze Eenheid is waar je heimwee
naar hebt. Uiteindelijk is dat wat je zoekt.
Maak ondertussen vrienden en geef op die manier troost aan de eenzame wereld. Geliefden, de wereld is
eenzaam voor jou, dus vul de klaarblijkelijke leegte voor anderen zoveel mogelijk op. Wees de vriend die je
iemand of velen voor jou wenst te zijn. Wees die vriend voor anderen. Geef je vriendelijkheid aan allen die je
pad kruisen. Zelfs al is het maar voor een ogenblik, geef het.