HEAVEN # 2990 Een Rivier van Liefde, 31 januari 2009
Jij bent een prachtig juweel dat Ik in Mijn hand houd en naar het licht keer. Wat vang je het
licht mooi op, en op zoveel manieren ! Ik keer je naar de Zon, en je wordt een en al licht.
Mijn licht en jouw licht worden Een. Mijn hand die jou vast houdt bestaat niet meer. Er
bestaat alleen Ons licht dat straalt.
Ons licht kan oogverblindend genoemd worden, en toch is Ons licht juist het tegenovergestelde
van verblindend. Je begint er door te zien. In het licht, zien We. We zien wat werkelijk is en wat
er toe doet, en We kennen. We kennen licht, en We kennen de schoonheid ervan. We zijn de
schoonheid ervan. We zijn het licht, geliefden. Jij en Ik zijn het licht. We geven, en We zijn het
licht dat We zijn. We zijn liefde die oplicht.
Je zegt misschien dat je liefde meer verlangt dan dat je in staat bent om het te geven. Je zegt
misschien dat iedereen jou een paar kruimels liefde kan toegooien, en dat je ze gulzig van de
grond oppakt, en dat geen enkele hoeveelheid liefde genoeg voor jou is. Je zegt misschien dat
je toch niet zoveel krijgt en dat je ook niet in staat bent om veel te geven als je al iets te geven
hebt. Voor zover jij het weet, licht je op met net zoveel liefde als dat er aan jou gegeven wordt.
Je ziet jezelf misschien meer als een hond op jacht naar liefde dan als iemand die in staat is
om liefde te geven. Je ziet jezelf misschien als iemand die voortdurend op zoek is naar liefde,
zoals iemand die diamanten opgraaft.
Je bent steeds op zoek naar diamanten van liefde. Je pakt ze op, draait ze om, en het is nooit
goed genoeg. Slechts voor een klein tijdje verkeer je in de illusie dat je een diamant in je hand
hebt. Vroeg of laat, zo lijkt het jou toe, verandert de diamant in stof.
Of je nu de jager op liefde bent of de prooi van liefde, je zwemt in de stroom van liefde. In welk
deel van de stroom je ook maar zwemt, het is goed. Je bent in de stroom. Je bent in de stroom
van liefde.
Uiteindelijk is het je eigen liefde waar je naar op jacht bent. Je ziet er zo nu en dan een reflectie
van, maar dan is de reflectie al weer weg. Blijf in deze stroom zwemmen, geliefden.
Ja, soms wordt je zwemtocht onderbroken, en dan denk je dat je nooit meer in de rivier van liefde
zult zwemmen, maar dat zul je wel. Je weet dat je dat weer zult doen. Het is namelijk zo dat er
geen andere stroom is om in te zwemmen. Je leven op Aarde heeft alles te maken met het licht
van liefde.
Je probeert te weten te komen of je liefde waard bent. Je bent op zoek naar je eigen liefde in
andermans ogen. En alle liefde van de wereld lijkt niet genoeg te zijn, zo verlangend is jouw hart
naar liefde. Zelfs het ogenschijnlijk koudste hart verlangt naar liefde. Kon jouw ingesloten hart maar
geloven in haar liefde !
Zelfs wanneer je van Mij houdt met heel je hart, dan nog voel je je vaak in de buitengebieden van
liefde, alsof liefde een gebied is dat verboden is voor jou, alsof liefde een land is waar ieder ander
op bezoek kan gaan en kan gaan wonen, behalve jij. Op een of andere manier ben je bang dat je
geen paspoort hebt. Het maakt niet uit hoe hard je ook probeert binnen te komen, je voelt je meer
een zogenaamde illegale buitenaardse bezoeker. Liefde is voor anderen, en op een of andere
manier niet voor jou. Hoe hard je ook probeert, je schijnt er maar niet doorheen te komen.
En zelfs Mijn liefde schijnt niet genoeg voor jou te zijn. Je wilt liefde in je hand houden als een
diamant net zoals Ik jou in Mijn hand houd en je naar het licht keer. Je wilt net zo liefhebben als
Ik doe, en toch zijn je hand en je liefde niet stabiel.
Maak je geen zorgen. Mijn hand is standvastig, en jij bent een aanbieding van liefde, en je schijnt
echt prachtig, zelfs wanneer het lijkt alsof je licht is afgedwaald.