HEAVEN # 2972 De Verlichting Waar Je In Staat, 13 januari 2009
Het maakt niet uit welk moment van de dag het is, wanneer je je ogen dicht hebt, is het zicht
op de zon aan de hemel geblokkeerd. Wanneer je je ogen opent tijdens het bewind van de zon,
dan zie je het daglicht.
Soms, geliefden, misschien wel heel vaak, zijn jullie bang om te zien. Jullie zijn bang dat je
wonderen zou kunnen zien. Maar, geliefden, wat is feitelijk niet een wonder ? Zijn jullie niet een
wonder met het licht van de zon op je ?
Zie wonderen onder ogen, geliefden. Alles dat jou misschien werelds of zelfs smakeloos lijkt,
zelfs dat alles is een wonder. Je bestaat op Aarde. Je lijkt te bestaan op Aarde terwijl je al die
tijd in Heaven verblijft. Wat voor soort magische truc is dit die jou zo benevelt ? Glimlach
daarentegen over het feit dat jij op dit moment een Wezen van Licht bent dat de Aarde bewoont.
Je hebt de neiging om jezelf als nogal ordinair te zien, en je vraagt je af hoe het mogelijk zou
kunnen zijn dat je een straal van Mijn licht bent, en niet zo maar een straal, maar een Goddelijke
straal van Mijn licht. Hoe kan dat toch wanneer jij denkt dat je jezelf zo goed kent ?
Tot nu toe, heb je er geen idee van gehad wie je bent. Met gesloten ogen naar jezelf toe, zie je niet
de verlichting waar je in staat. Je ziet objecten en negeert het subject. Je ogen dwalen van jezelf af.
Je scheidt je af van jezelf en werpt een blik op je ego, dat trots heen en weer lopende mannetje.
Liever dan de waarheid omtrent jezelf te zien, en jezelf af te leiden uit je Grote Zelf, neem je je ego
aan en maakt hem tot je mentor. Geen misverstand, ego is levendig en kent een paar kunstjes,
maar toch heb je tin gekocht en het goud vergeten.
Je bent het goud.
Het maakt mij niet uit wie je bent en wie je denkt dat je bent, je bent het goud. Je bent het goud,
waar Mijn blik op valt. Ik kijk standvastig naar je, terwijl jij knippert met je ogen en je blik afwendt.
Dit lijkt wel een of andere dwaasheid dat het kind van de Koning zijn oorsprong vergeet en vermijdt
te kijken naar wat hij al al heel lang het meest begeert. De schitterende waarheid omtrent jou ligt
verborgen in alle openheid, en toch zie jij het niet openlijk. Je maakt het ingewikkeld. Het zal goed
voor je zijn om met je hart te gaan kijken. Het feit is dat je een schat bent. Je bent Mijn schat.
Het is een geweldige daad van vergetelheid die jou het zicht heeft ontnomen. Je ontkent je essentie
links en rechts. Je weigert het te geloven. Het is te mooi om waar te zijn, zeg je, en je keert je er van
af en keert je naar ongeloof of zelfs grappen over jezelf.
Moet het zo moeilijk voor je zijn om je erfenis te aanvaarden ? Aanvaard je erfenis, en dan zul je jezelf
moeten aanvaarden als de Goddelijkheid die je bent. Je bent niet dat geïsoleerde lichaam dat over
straat ploetert. Je bent de zoon of dochter van God. Je bent Mijn impuls op Aarde. Dwaze, verloren zoon,
je zou het nog ontkennen. Je bent zó koppig. Je houdt liever vast aan verlatenheid dan dat je zelfs maar
de mogelijkheid aanvaardt dat je licht bent, dat je Mijn licht bent, en dat het de bedoeling is dat je straalt.
Geliefden, verstop je niet langer onder een paddestoel.
Kom tevoorschijn in de zonneschijn van Mijn licht, en sta fier rechtop. Voel het. Voel Mijn licht op jou.
Voel Mijn licht van binnen in jou oprijzen. Zie het. Weet het. Staal het uit. Verkondig aan jezelf dat je
God’s kind bent. Ik heb het verklaard. Je bent meer dan een aan en uit flitsen van Mijn licht.
Jij bent Mijn licht.