Jij stelt je brein gelijk met jezelf. Je bent niet je brein. Je brein is deel van je lichaam. Je brein kronkelt en draait. Het is iets heerlijks om een brein te hebben. Jij wilt het en je hebt het, toch is je brein veranderbaar. Dat is werkelijk iets goeds omdat je wilt dat je brein groeit, en het groeit door te veranderen. Het brein is echter maar een deel van jou. Het is niet wat je bent.
Je lichaam is niet wat je bent.
Je ego is niet wat je bent.
Brein, lichaam, ego zijn vertegenwoordigingen van jou. Ze zijn als een studiereeks. De Onoverwinnelijke Jij heeft geen studiereeks nodig. De Onoverwinnelijke Jij is oud en wijs en toch ook weer pasgeboren en altijd fris.
Je kunt dit ware deel van jou Ziel noemen, of God. Hoe je het ook maar noemt of niet noemt, het is jij en het is Mij, deze Ene onwrikbare Eenheid waar Waarheid ongeschonden staat en zeer bewust van Zichzelf.
Wij staan niet los van elkaar, geliefden. Er is geen afstand tussen Ons. Alles dat Ik weet, weet jij, en Ik ken Alles Overal, en jij dus ook. Zo ben jij. Ergens in de schuilhoeken van je hart ligt deze uitbottende eikel van Waarheid. Wil de ware jij opstaan? Wil het weten in plaats van de twijfel van jou alsjeblieft op gaan staan?
Ga opstaan en je zult zien dat je de Oceaan bent. Je bent, in feite, de Oceaan die groter is dan de Oceaan Zelf. Je bent al de Leegte die Alles omvat. Je bent de Uitgestrektheid zelve. Je hebt geen grenzen, geen afperking. Je bent de Volledige Schepping voordat deze zich manifesteerde. Je bent de Oorspronkelijke Gedachte die van Niets was. De hele manifeste wereld past in één vinger van je hand.
Je weet niet hoe groot je bent en hoe uitgestrekt. Je denkt dat je een nagel bent van Wie je bent.
Je kunt maar niet geloven Wie je bent.
Je kunt de Waarheid niet geloven omdat je vertrouwd bent met een foto die in je portemonnee past. Je raakt graag de randen aan, zelfs al is dat het verzinsel dat je verkondigt.
Geen enkele gedachte van jou kan de Grootheid aanraken, die je ook Lege Ruimte kunt noemen, laat staan dat het die kan vullen. Al jouw gedachten kunnen zelfs niet de hele manifeste wereld opvullen. Jullie zijn Reuzen van Liefde, geliefden. Jullie willen dat niet inzien. Jullie hebben weerstand tegen het idee van jezelf als een Groot Wezen, want zo lang hebben jullie geloofd in je klein zijn en je schendingen van het leven. Jij, Die een Reus bent, kunt niet eens de tenen van je Grootheid zien, zo lang hebben jullie die ontkend.
Wanneer je begint toe te geven aan je Grootheid, zal er geen ego meer zijn om op te zwellen. Wie heeft ego nodig wanneer hij Grootheid heeft? Welke held heeft het nodig om zichzelf op te blazen als hij heldhaftig is geweest?
Je ware aard is grootsheid. Je geweldige schoonheid is bovenmatig.
Alles dat Ik hier stel is niet wat jij ooit kunt zijn. Het is wat je nu bent, als je het maar kon zien. Als je maar de spinnenwebben voor je ogen weg kon vegen. Als je maar je ogen uit kon wrijven en het veronderstelde verleden weg kon wrijven, dan zou je, dan zou je werkelijk jezelf in je ware kleuren beginnen te zien.
Wie heeft er behoefte aan om de engelen aan te roepen wanneer je er zelf een bent? Roep jezelf aan.
Wie hoeft tot God te bidden wanneer jij het bent tot wie je bidt?
Wie heeft er behoefte aan om met Zichzelf overhoop te liggen?
Wie heeft er behoefte aan om iets te pretenderen wanneer je Alles bent?
Jij bent de Heelheid die je wilde en die je zocht.
Jij bent Wezen, hetzelfde Wezen dat Ik Ben.
Wij zijn waarlijk onuitwisbaar Eén.
Waarom wil je Mij niet geloven?